Een heel dankbaar onderzoeksonderwerp in de wereld der informatieontsluiting is wijn. Het is lekker. En het blijkt uitstekend om wat classificatietheorie aan te toetsen.

In september en oktober houden heel wat supermarkten een wijnfestival. De ene (gedrukte) brochure is daarbij de andere niet. Delhaize hanteert als eerste verdelingscriterium de kleur (wit, rosé, rood), Makro kiest voor type wijn én wijnstreek/land (dessert- en aperitiefwijnen, Luxemburg, Elzas, Loire, …, Champagne en schuimwijn). Wat hier het beste uitgangspunt is, hangt af van de klant, hoe die zijn wijn kiest.

Simonne Wellekens staat gekend als een wijnkundige die zich in de supermarktklant weet te verplaatsen. In 2008 verscheen van haar hand immers de eerste editie van 1001 supermarktwijnen. In de inleiding vermeldt ze: “Deze gids is bedoeld om het aankopen van wijn toegankelijker te maken voor de gewone man of vrouw.”
Is Simonne Wellekens daar met haar ontsluiting ook in geslaagd?

In Wellekens’ classificatie komt op het hoogste niveau de supermarkt (Carrefour-GB, Colruyt, Delhaize, Makro, Match, Oxfam-Wereldwinkels, Spar), op het tweede niveau staat de kleur / het type (rosé, wit, mousserend, rood) en tot slot – op de derde plaats – de prijs (tot 5 euro, tot 10 euro, meer dan 10 euro).

Die combinatievolgorde zit goed. De gewone man of vrouw is verknocht aan zijn supermarkt, die gaat niet voor een bepaald wijntje elders naartoe. De gewone man of vrouw heeft verder een kleur in het hoofd (ik maak vis, dus ik wil wit) en kijkt vervolgens pas naar de prijs. Het is niet omdat de rode twee euro minder kost dan de witte, dat de supermarktklant die zal kopen.
Bij deze drie niveaus blijft het. Binnen zijn prijsklasse krijgt elke wijn een quotering door middel van sterren en kun je de proefnotities (kleur, geur, smaak, alcohol) van de fles nalezen.
Geen indeling dus naar druif (Pinot Noir, Merlot, …) of wijnstreek (Bourgogne, Bordeaux, …) zoals in de klassieke gidsen voor kenners schering en inslag is.

So far so good, maar waarom heeft deze gids geen index? Soms zie ik een fles bij vrienden op tafel en dan vraag ik me af, wat zou Simonne Wellekens over deze wijn schrijven, in welke supermarkt verkopen ze hem, wat kost hij? Onbegonnen werk om dit via haar gids te achterhalen.

Ik heb nooit begrepen waarom er geen index is. Tot een cursist in de les Inhoudelijke ontsluiting opperde: “Zij vindt het waarschijnlijk onbeleefd dat iemand via haar gids de prijs van een gekregen fles zou opzoeken.”