In een vorige post had ik het over de Eindwerkendatabank van de Vlaamse bibliotheek- en archiefopleidingen, daarbij verzuchtend dat die op dat moment slechts 23 fulltext eindwerken bevatte.
Ondertussen zijn het er 24.
Iemand heeft de Commissaresse subtiel op haar eigen eindwerk gewezen. En ja, ze dient uiteraard het goede voorbeeld te geven, dus Naar een open source aanpak van cursusmateriaal? is nu ook via de databank raadpleegbaar.

Mijn computer vertelt me dat het document een laatste keer gewijzigd werd begin 2004. Uit de abstract:

“Wat meteen opvalt, is het geringe aantal bestaande open courseware initiatieven. Het gebrek aan succes kan toegeschreven worden aan drie factoren: het probleem van de keuze voor en toepassing van open standaarden, de auteursrechterlijke en technologische drempelvrees bij leerkrachten, en organisatorische valkuilen zoals motivering, kwaliteitscontrole, communicatie, coördinatie en financiering.
Het is op dit moment te vroeg om te kunnen zeggen welke toekomst er voor open cursusmateriaal is weggelegd, maar als complementair alternatief voor commercieel uitgegeven handboeken vraagt het alleszins de aandacht.”

We zijn drie jaar later en er is een en ander veranderd, ook in de Lage Landen. Er zijn de EduDocs van KlasCement, er is Wikibooks, en bij ons op school wordt de open leermiddelenbank expliciet opgenomen in het VTO beleid (VTO staat voor Vorming, Training en Opleiding).
Uit de (ontwerp)tekst:

“Het vrij delen van digitale leermiddelen bij voorkeur in een open bestandsformaat binnen VSPW en haar afdelingen vormt ontegensprekelijk een nuttige bron van kennis en expertise.
Bij het vrij en open delen naar de buitenwereld toe, kan de leermiddelenbank zeker ook een niet te onderschatten promotioneel en studiebegeleidend effect hebben. Digitale leermiddelen kunnen ook ruimer beschikbaar gesteld worden via regionale/sectorale leermiddelenbanken, zoals bvb. bij KlasCement.net.
Voor de auteursrechtelijke aspecten wordt het gebruik van de Creative Commons Publieke Licentie (CCPL) vooropgesteld. Standaard voor VSPW-leermiddelen wordt de CCPL – Naamsvermelding-NietCommercieel-VrijDelen toegekend, tenzij de auteur bij het doorgeven van het materiaal expliciet een andere CCPL-voorwaardencombinatie aangeeft.”

A ja, ook de mama van de Commissaresse heeft gemaild:

“Ik heb naar jouw website gekeken, maar voor mij is dat Chinees.”

Zouden de Chinezen ook bezig zijn met vrije educatieve content?
Dat ga ik nu eens niet onderzoeken.

Verleden week kreeg de Commissaresse een mailtje met een wel zeer waardevolle aanwijzing.

De bibliotheek van Malle heeft een blog.
Op de website van de gemeente wordt hij als volgt aangekondigd:

“Wij springen mee op de blogtrein. Enerzijds omdat we zelf graag blogs lezen (uiteraard buiten onze werkuren) maar zeker ook omdat we naast al het formele nieuws dat je vindt op deze gemeentelijke pagina’s, op zoek zijn naar een ruimte waar we het “kleine” nieuws kwijt kunnen. Nieuwsjes over lezen en literatuur, onze lievelingsboeken (en hopelijk ook de jouwe), over films… Nieuwsjes (bloggers spreken uiteraard enkel over “posts”) over wat er reilt en zeilt in onze bibliotheek, wat onze plannen zijn, wat we op korte termijn kunnen realiseren en wat er helaas niet zal komen,… Nieuwsjes over alles waar wij, als bibliotheekpersoneel, graag mee bezig zijn. ‘t Zou natuurlijk ook altijd prettig zijn als jij reageert op onze “posts” en dat kan via de comment-knop onder het bericht.”

Daarnaast hebben ze sinds 19 februari een YouTube account waarop enkele eigenbereide filmpjes staan naar aanleiding van de Jeugdboekenweek 2007.
Leve de waarzegster, de piraat en het spook van de bib van Malle!

Met oprechte dank aan de informant die me deze belangrijke Web 2.0 sporen rapporteerde.

Nog, nog!

Ons Gruuthuse-handschrift is weer helemaal in.
Omdat het uit is.
Een tijd geleden verdween het naar het buitenland. Het werd daar aan de Koninklijke Bibliotheek van Nederland verkocht.

De voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Bibliotheek-, Archief- en Documentatiewezen (VVBAD) reageerde met een opmerkelijke brief aan de Minister van Cultuur. Hij betreurt – terecht – dat “alweer een belangrijk stuk Vlaams erfgoed naar het buitenland geëxporteerd wordt”.

Maar, de Nederlanders zijn alvast zo lief geweest om het handschrift online te zetten. Waw.

Meestal loop ik niet zo warm voor zulke dingen, en het is ook niet bijzonder Web 2.0, maar de Commissaresse heeft in een ver verleden twee vólle jaren aan de studie van het Gruuthuse-liedboek gewijd.

Hele liederen heb ik dan uit gedrukte boeken overgetypt, maar nu staan ze allemaal op een website, gescand en getranscribeerd, klaar voor copy paste.
Ik heb toenertijd ook nooit de kans gehad om het perkament te bekijken. Het was in privé-bezit bij de adellijke familie Van Caloen te Koolkerke bij Brugge, maar nu kun je er dus in lezen (html) en bladeren (flash), vooruit, achteruit en weer vooruit. Je kan het boek schalen en roteren, groter, kleiner, groter, rechtsom draaien, linksom en weer rechtsom.
Verder voorziet de KB Nederland in samenwerking met het Huygens Instituut rondleidingen door het handschrift, toelichtingen bij tekst en muziek, en enkele opnamen van liederen in mp3. Wow.

Het roept herinneringen op aan een jarenlang onderzoek naar het liedboeks versbouw en syntaxis wat resulteerde in een kloeke eindverhandeling en een bijdrage aan het tijdschrift Spiegel der Letteren.
Ik ben daar best trots op. Zeker als ik nu, hier op het hoofdbureau, die 173 bladzijden tellende verhandeling nog eens doorblader en met één oog op het papier en één oog op het scherm meezing over zuster lute:

Ic sach een scuerduere open staen
Eens auonts als de mane sceen
Als icker binnen waende gaen
Stac ic mi ieghen enen steen
In sacher niemen dan hem tween
Daer zaghic twee witte been
Deuotelike te gode waert
Peinst om mi zuster lute
Gherne broeder lollaert

mp3 snippet – 128 kbps, 1,2 MB, 1:17:
[audio:scuerduere2.mp3]

Het graduaat Bibliotheekwezen en Documentaire Informatiekunde wordt afgesloten met een projectwerk wat hetzelfde is als een eindwerk.
In het kader daarvan begeleidt de Commissaresse dit schooljaar samen met twee collega’s elk een groepje van zeven studenten. Er zijn acht feedback momenten voorzien en vandaag hadden we onze vijfde samenkomst.

Wat me daarbij opvalt, is dat Bibliotheek 2.0 vooralsnog geen populair onderwerp is.
Iemand doet iets in de richting van kennismanagement, iemand houdt een tevredenheidsonderzoek bij de jeugdige bibliotheekbezoeker, iemand heeft het over de veranderingen binnen de AVM-afdeling (klemtoon op fysieke dragers versus downloaden), de ene student heeft zes bibliothecarissen geïnterviewd omtrent de toekomst van de openbare bibliotheek (geen klemtoon op technologie), een andere student bespreekt griezelliteratuur in de collectie en nog een student gaat een documentatiecentrum automatiseren met WINISIS. Wat nog het meest in de buurt komt, is het onderzoek van een studente naar digitale attenderingsmogelijkheden (klemtoon op nieuwsbrieven).
Rond social software, folksonomies, wiki’s, blogs, communities, … blijft het voorlopig echter stil.

Ook in de Eindwerkendatabank van de Vlaamse bibliotheek- en archiefopleidingen kan de Commissaresse niet meteen Bibliotheek 2.0 gerelateerde titels bespeuren.
Ik neusde rond in de afstudeerjaren 2005 en 2006. Mogelijk wordt in Digitaal inlichtingenwerk en de Vlaamse openbare bibliotheken of in Op weg naar het internet als primaire bron? iets in die zin verteld, maar zeker is dat niet. Jammer genoeg kun je via de databank op dit moment slechts 23 eindwerken fulltext raadplegen en de twee genoemde zijn daar niet bij.

Nu, er valt zoveel anders interessants over het vak te schrijven, het tegendeel wil ik hier niet gezegd hebben, maar in september zal ik toch eens een lijstje met onderzoeksvoorstellen advalvas hangen en wie weet, misschien breng ik wel iemand op ideeën en vindt de Commissaresse zo haar Dr. Watson.