Op Informatie 2007 heb ik het grootste deel van dag twee in aula twee doorgebracht.
Over FRBR wou ik wel eens wat horen, ook al is formele ontsluiting veel minder mijn ding dan inhoudelijke. En ja, ik kan er dankzij Rosemie Callewaert nu toch een woordje over meepraten. Denk ik.
Verder wou ik Johan Velter (Openbare Bibliotheek Gent) wel eens zien spreken over het GIS-project, al is het vooral sociologe Els Verhasselt die ik zal onthouden. Zij slaagde erin om op geheel sexy wijze de theorie achter de correlatiecoëfficiënt uit te leggen.
Nog iemand die ik niet wou missen, was Edwin Van Troostenberghe, bibliothecaris openbare bibliotheek Middelkerke en verantwoordelijke project Delphi. Op Informatie 2007 kwam hij de Bronnenwijzer voorstellen, een tool bij het professionaliseren van inlichtingenwerk.
Ik had niet gedacht dat dit een 2.0 project zou zijn, maar Edwin kondigde het in zijn korte introductie wel zo aan. Het vervolg was een prima presentatie, maar de Commissaresse gaat niet akkoord met die 2.0 sticker.
Een testversie en alle informatie rond het concept kun je bekijken op www.bronnenwijzer.be, maar Edwin demonstreerde het vanuit de collectieve catalogus WINOB. Je zoekt bijvoorbeeld op dementie, diabetes, solliciteren, en dan verschijnt een wit-in-rode i:

De ‘klant’ klikt en krijgt in een aparte interface een overzicht van aanbevolen boeken, websites en multimedia die in zijn vraagcontext relevant kunnen zijn:

Tuurlijk is inlichtingenwerk belangrijk, maar ik ben er niet van overtuigd dat het inlichtingenwerk (aan de balie) van de fysieke bibliotheek zich zomaar laat vertalen naar een virtuele omgeving.
Het doet me denken aan al die bibliotheekcatalogi (van weleer), niet meer dan een letterlijke omzetting van de oude kaartenbakfiches naar databankrecords.
Dat is geen Web 2.0.
Of aan classificatie/plaatsingssystemen die (indertijd) letterlijk naar het web vertaald zijn om dan daar websites mee te ordenen.
Fout fout fout.
De Bronnenwijzer komt niet tegemoet aan de autoriteitsverschuiving die Bibliotheek 2.0 kenmerkt. Integendeel, het gatekeeper-schap van de bibliotheek staat voorop: een team van informatieprofessionals gaat selecteren voor de klant, lijstjes maken (‘keurlijsten’ noemen ze het).
Ik geloof daar niet meer zo in, toch niet in een online omgeving. Op het web bevindt zich de zelfstandige klant, die op grond van eigen criteria zelf wil kunnen filteren.
Edwin plaatste de Bronnenwijzer in zijn presentatie tegenover de verfijnmogelijkheden zoals aanwezig in zoeken.bibliotheek.be en zoeken.bibliotheek.nl. Die noemde hij niet-intelligent.
Mm, ik hoor elke dag hoe enthousiast zoekers over die ‘faceted search’ zijn. Daarom, waarom moet je naar die Infowijzers via een extra klik op zo’n wit-in-rode i? Weer een klik, weer een tool, geen integratie.
De interface zou heel wat meer 2.0 zijn, als de – overigens zinvolle – informatietypes van de Infowijzer (bv. een oriëntatie op diabetes, lekker eten als diabeet, kinderen en diabetes, getuigenissen van diabetici, praten met anderen, op de hoogte blijven van diabetes, cursusaanbod) geïntegreerd bij de verfijnmogelijkheden zouden komen te staan, een bijkomend facet van inhoudelijke ontsluiting meer toegespitst op doel, doelgroep en gebruiksnut van de bronnen.
Als instrument voor de inlichtingenwerker aan de balie zie ik er wat in, het is een knap project en Edwin Van Troostenberghe is een goede spreker, maar wel 1.0.