Net Social software in libraries van Meredith G. Farkas uitgelezen.
Interessant vond ik haar aandacht voor The Mobile Revolution.

Na het lezen van Jeffrey Zeldmans Webdesign met webstandaarden was ik er al van overtuigd: het wordt tijd dat we onze online informatie ook toegankelijk maken voor eigenaars van PDA’s en Smartphones.

Hoewel, ik heb het eens aan de cursisten gevraagd. (Nog) niemand surft met een handheld op het web.

Maar toch, wat de Commissaresse zich afvraagt, zijn er bibliotheken in de Lage Landen die behalve hun reguliere ook een aangepaste WAP-interface aanbieden (zie bv. deze wireless library catalog) of die (al dan niet via een extra stylesheet) een handheld-vriendelijke versie van hun website overwegen?

Iemand zei dat hij voor verantwoordelijke digitale informatiebemiddeling in bibliotheek Permeke (Antwerpen) gesolliciteerd had.
In de omschrijving en het profiel van de vacature stond veel 2.0:

U begeleidt en stimuleert medewerkers in hun digitale ondersteuning aan klanten door o.a. gebruik te maken van Web 2.0 toepassingen en hiertoe instructie- en begeleidingsmateriaal te ontwikkelen
In samenwerking met het IT-ontwikkelingsteam doet u voorstellen zoals het integreren van Web 2.0 toepassingen in de werkomgeving, het ontwikkelen van een interactieve service, en het implementeren ervan.
U volgt de nieuwe ontwikkelingen op in dit vakgebied.
U beschikt bij voorkeur over een grondige (praktische) kennis van diverse Web 2.0 toepassingen die voor informatiebemiddeling kunnen aangewend worden.

Acht maanden geleden noemde Edwin een Nederlandse bibvacature waarin 2.0 vaardigheden gevraagd werden, nog een mijlpaal.
Kijk waar we nu, ook in Vlaanderen, staan.

De selectieprocedure vond vandaag plaats.
Ben benieuwd wie de kersverse tweepuntnuller wordt!

Vandaag heb ik Library 2.0: a guide to participatory library service van Casey en Savastinuk uitgelezen.
Hun ‘framework for change’ was best wel interessant en via hen ben ik ook op het spoor van de Librarian Trading Cards gekomen. Leuk!
Ik ben even met de Trading Card Maker aan de slag gegaan:

Archivarissen, geen nood, er bestaan ook Archivist Trading Cards.

Gisteren was ik dus bij Stichting Lezen in Antwerpen. We hebben daar eigenlijk meer over muziek gesproken dan over literatuur, maar allez, da’s ook interessant. De naam van Last.fm is meerdere keren gevallen, maar Johan wees ons ook op Deezer.com, gratis on demand muziek. Super. Je kan ‘elk’ nummer dat in je opkomt, opvragen en meteen beluisteren. Bovendien zit er een – Last.fm look-a-like – SmartPlaylist in.

‘t Bestaat al een tijdje. Soms kun je er zo naast kijken.
Gebrek aan serendipity. Dringend mijn vergrootglas afstoffen!

Maar het ligt ook aan een zekere onverschilligheid. Online streaming of radio, het kan me niet bekoren: bij Stubru een maximale kwaliteit van 96 kbps, bij 4 FM ook, bij Last.fm is het 128 en bij Deezer zal ‘t vast niet beter zijn. Zoiets kan hoogstens door mijn beugel voor een lekkere techno-beat, maar voor klassieke of meer melodieuze muziek?
Vroeger, toen ik nog in een open bebouwing woonde, had ik een uitmuntende versterker en van die goeie Marantz boxen. Nu is het een bescheidener Sony stereoketen, maar toch, ik koop cd’s in de winkel. Ook als cadeau voor de cd-lozen die uitsluitend online luisteren en af en toe andermans cd’s rippen aan 128 kbps.

Dus trok ik gisteren na de meeting door Antwerpen stad op zoek naar een cadeau uit de betere platenzaak. Geen gebrek aan serendipity: niet alleen het cadeau ging mee naar huis, ook The Doobie Brothers. Nooit gedacht dat ik die zou zoeken.

Ik heb me trouwens geheel 1.0-gewijs op het cadeau laten wijzen. Niet een of andere ‘rate & review’ maar ‘expert’ Serge Simonart noemde het in Humo de cd van het jaar.
En ja, na 50 keer beluisteren op de hifi installatie, zal ik het, voor ik het vanavond weggeef, gauw gauw rippen aan 940 kbps.

Vandaag zat ik op een meeting aan Smetty te denken. Nanana.
Op die bijeenkomst hebben Rune Buerman (Stichting Lezen), Kristof Michiels (IBBT), Johan Mijs (VCOB) en ik een SWOT-analyse gemaakt van Web 2.0 in het kader van literatuureducatie.
Plots moest ik dus aan Smetty denken die gisteren schreef:

Het valt me op dat ik het laatste jaar niet veel nieuwe muziek ontdekt heb. De laatste tijd luister ik online naar de radio (vooral 4fm en stubru) en dat inspireert mij blijkbaar niet tot aankopen. Vorig jaar heb ik wel veel nieuwe muziek leren kennen, oa. via last.fm. Misschien moet ik dat terug wat meer opzetten.

We hadden net onder O ‘serendipity’ en onder T het ‘gebrek aan serendipity’ genoteerd: ‘vinden wat je niet zoekt’ en ‘niet vinden wat je niet zoekt’.
Attendering is Web 2.0, maar gebrekkige algoritmes en zoekprofielen kunnen ervoor zorgen dat het toeval weggefilterd wordt, dat je enkel nog gewezen wordt op de ‘populaire’ werken.
Web 2.0 staat voor de massa en dit kan op een bepaalde manier ook betekenen dat men liever de weg van de minste weerstand kiest (we dachten daarbij aan het boekenprogramma Alles uit de kast dat wegens te lage kijkcijfers door de VRT werd afgevoerd).
Maar, langs de andere kant, Last.fm, mooi voorbeeld van serendipity.

Smetty betreurt in haar post ook dat ze een concert van Wir sind Helden gemist heeft:

Ze hebben vorige week een concert in de AB gegeven, maar het was helaas uitverkocht voor ik het opmerkte.

Wel, zet die Last.fm gauw weer aan, want ik hoorde vandaag zeggen dat de social software nu ook concerttips genereert.

Wie meer wil horen over Web 2.0, lezen, secundair onderwijs en serendipity, kom naar de Dag van de literatuureducatie op 13/11 in Mechelen.

De reacties op onderstaand schema zijn me op velerlei manieren ter ore gekomen, dus vat ik ze hier samen.

De Y-as geeft de grootte van het bibliotheekprobleem weer. Op de X-as komt de 2.0 oplossing, gaande van eenvoudig naar complex. Zo krijg je vier onderverdelingen: eenvoudige oplossingen voor kleine problemen, eenvoudige oplossingen voor grote problemen, complexe oplossingen voor grote problemen en complexe oplossingen voor kleine problemen. De pijlen suggereren het ideale pad dat een bibliotheek kan volgen, als ze van 1.0 naar 2.0 wenst te gaan.

Het is vooral de laatste groep (complexe oplossingen voor kleine problemen) die reactie heeft uitgelokt.

Eerst en vooral heb ik mezelf tegengesproken door het op dag 2 van Informatie 2007 over communities te hebben als een van de 10 top technologie trends. Verder liet Dick Scheepstra me via Bibliotheek 2.0 Ning weten dat hij m.b.t. communities veel positiever is dan ik: “Een Bibliotheek kan van groot nut zijn voor de gemeente in het kader van bijvoorbeeld bevordering van de burgerparticipatie (en andere aspecten van bijvoorbeeld het gemeentelijke beleidsthema ‘Debat en ontmoeting’). Deelcommunity’s kunnen met name daarbij van nut zijn.”

Zoals ik al zei, verdient ook podcasten een schema-upgrade. Toen ik Jan Van Hee de mogelijkheden van podcasten voor de bibliotheek hoorde opsommen, was ik overtuigd: sprekers in de bibliotheek, ook voor de niet-aanwezigen, interviews, (oude volks-)verhalen vertellen, muziekinformatie, informatie voor personen met visuele beperkingen.

Dan rate & review. Ik boek geen vakantiewoning meer zonder eerst op te zoeken wat anderen ervan vonden, mijn restaurantkeuze laat ik bepalen door de quotering in/op een of andere resto-gids/site, vooraleer ik online een dvd bestel, ga ik zeker even na hoeveel sterren hij gemiddeld krijgt.

We hebben dus een categorie die leegloopt: communities, pod- en videocasten, rate & review, ze schuiven alle van rechtsonder naar rechtsboven.

En hoe zit dat met Second Life? Blijft dat daar dan zo alleen in die rechterbenedenhoek staan? Hoewel ze het niet rechtstreeks aan de Commissaresse gemeld hebben, is er meer dan een iemand die vindt dat ook SL een plaatsje op moet schuiven.

Moet de conclusie dan maar zijn dat de bibliotheekwereld geen kleine problemen kent?