Sporen gewist in 07/10

Library mashups

28/07/10

Mashups zijn webapplicaties die de inhoud van twee of meer bronnen samenbrengen tot één nieuwe, originele toepassing. Slim gebruikt kunnen ze bibliotheekwebsites en -catalogi meer dynamiek, een grotere zichtbaarheid en betere functionaliteit geven. Populaire mashups maken gebruik van kaarten – denk aan Google Maps – of remixen foto’s, video’s, RSS feeds, enz.

In Library mashups laat Nicole C. Engard een schare gerenommeerde early adopters aan het woord. Jenny Levine, Darlene Fichter, Tim Spalding, John Blyberg, Karen A. Coombs, Joshua Ferraro en vele anderen implementeerden voor hun bibliotheken of organisaties jaren geleden al een of meerdere mashups. In hun getuigenissen proberen ze de lezer vooral te overtuigen van het gemak om met mashups aan de slag te gaan. Er vallen grootse dingen te verwezenlijken, ook zonder veel tijd, budget en personeel.

Toch is het boek in zijn geheel beschouwd veeleer iets voor de gevorderde: behoorlijk wat bijdragen baden in terminologie en technische details.
Na het lezen van dit werk zullen begrippen als API, web service, REST, SOAP, AJAX, microformats, RDF, linked data, JSON, SOPAC en SRU geen geheimen meer hebben. Ook geeft het een heldere kijk op een aantal inspirerende projecten zoals biblios.net Web Services, WorldCat Affiliate Services, The Repository Mashup Map en The LibraryThing API.

Let wel, dit is niet iets voor een strandvakantie. De hoofdstukken dienen bij voorkeur geconsumeerd achter een rustig bureau met een computer erop. Door de vele schermafbeeldingen en kopieerklare codefragmenten die in het boek te vinden zijn, leent het zich bij uitstek tot onmiddellijk uitproberen. Zo overtuigt het onder meer om meteen met de mashup editor Yahoo! Pipes aan de slag te gaan. Voor de creatie van mashups geldt immers dat men al doende leert.

Uiteraard bestaan mashups enkel bij de gratie van sites die hun data publiek beschikbaar stellen. Bijzonder interessant is dan ook de aandacht voor concepten als open source en open access. Als de bibliotheek bijvoorbeeld kiest voor een open catalogus in plaats van informatie die in commerciële bibliotheeksoftware opgesloten zit, dan wordt ook zij een leverancier van open data. Mashups hoeven dus zeker geen eenrichtingsverkeer te zijn: bibliotheken kunnen externe data incorporeren ter verbetering van hun diensten, maar tegelijk ook hun lokale data openstellen voor hergebruik. Zo onderschrijft de bibliotheek op een moderne manier het beginsel van vrije toegang tot informatie.

Begin klein, eindig groot, dat is het advies van menig auteur in dit boek. Zo benader je ook best de lectuur van deze tekst: overwin je drempelvrees, laat je niet overdonderen door de terminologie, ontdek dat de weg tussen jezelf en degenen die al mashups implementeerden niet onoverbrugbaar is, herlees indien nodig.
Kijk alvast eens naar de website: mashups.web2learning.net.