23 Dingen als e-leerprogramma: Analyse

In het 23 Dingen programma ontdekken bibliotheekmedewerkers – grotendeels via afstandsleren – 23 dingen over web 2.0.

Sinds begin oktober volg ik de Toll-cursus van diva vzw, “een cursus over didactische aspecten van e-leerprocessen en -applicaties”.
Als eerste opdracht moesten we een analyse maken van een (hoofdstuk uit een) cursus: doel, doelgroep, inhoud, omgeving, middelen (= de A van ADDIE).

Omdat het coachen van mijn eerste 23 Dingen bijscholing exact met de Toll-cursus samenvalt, lag het voor de hand om het 23 Dingen programma aan een aantal didactische uitgangspunten te toetsen.

Ik ben benieuwd naar de slotevaluatie van de deelnemers op 11 december: ligt de studiebelasting niet te hoog, voelen ze zich gemotiveerd, beantwoordt de aangeboden inhoud aan de verwachtingen, is er voldoende ondersteuning, wordt er niet te veel voorkennis verondersteld, …

Voor de eerste opdracht van de Toll-cursus (de Analyse) formuleerde ik volgende didactische doelstellingen:

kennis

  • de cursisten kennen en begrijpen de verschillende manieren waarop een bibliotheek met behulp van de huidige (web 2.0) technologie van 1.0 naar 2.0 kan gaan
  • de cursisten weten waar bibliotheek 2.0 voor staat

vaardigheden

  • de cursisten kunnen web 2.0 toepassen in een bibliotheekomgeving

attitudes

  • de cursisten erkennen het belang van web 2.0 voor het bibliotheekwezen
  • de cursisten nuanceren het eventuele voorbehoud dat ze (nog) hebben ten opzichte van de nieuwe ontwikkelingen op het internet, ze zetten hun vooroordelen aan de kant en overwinnen hun drempelvrees
  • de cursisten laten zich moedwillig onderdompelen in allerlei web 2.0 toepassingen, zodat ze zich op het einde van het traject echte bibliotheekmedewerkers 2.0 kunnen noemen

Aan alle 23 Dingen coaches, delen jullie dezelfde doelen, of zouden we bijvoorbeeld beter het voorbehoud stimuleren in plaats van het te nuanceren?

5 bewijzen voor “23 Dingen als e-leerprogramma: Analyse”

  1. m@rlies zegt:

    Interessante cursus die je aan het volgen bent en als (Ned.) coach ben ik ook zeer onder de indruk van je geformuleerde doelstellingen.

    In Nederland lig het accent toch vooral op spelenderwijs ontdekken van web 2.0: “23 dingen: ontdek, speel en leer over web 2.0”. Op de site van 23 dingen (FAQ) staat te lezen:
    […] “Het gaat in 23 Dingen vooral om de fun en de inzichten die je krijgt. Wat je aan al die nieuwe kennis hebt voor je werk, komt vanzelf wel. Maak dus vooral plezier, heel veel plezier!”
    23 dingen als kennismaking met een aantal web 2.0 tools dus.

    Of de (technische) vaardigheden op zich voldoende zijn om de impact van web 2.0 ook te begrijpen, betwijfel ik. Mijn ervaring is dat er voor de meeste 23 dingen-deelnemers een geheel nieuwe wereld open gaat, die zo overweldigend is dat zij die (nog) niet (kunnen) bevatten, laat staan begrijpen.

    Daarnaast worstelen een aantal deelnemers met hun ‘voorbehoud’ (weerstand) t.o.v. deze nieuwe ontwikkelingen, waardoor zij de eigen-“aardigheden” van het web nog niet (willen/kunnen) zien. Wanneer cursisten het evt. ‘voorbehoud’ (h)erkennen, is er al een belangrijke winst geboekt in de acceptatie van nieuwe ontwikkelingen, denk ik.

  2. Commissaresse zegt:

    Bedankt voor je reactie, Marlies.

    Inderdaad, de door mij geformuleerde doelstellingen klinken ernstiger dan het spelen en plezier maken zoals in de FAQ van 23dingen.nl vermeld.
    Ik vind dat een interessante vraag, moet de klemtoon op de ‘fun’, net wel of net niet?

    We mogen niet vergeten dat het programma uit de VS komt, peptalk en small talk zijn daar een geliefde vorm van communicatie, maar raakt dit wel de juiste snaar bij bibliotheekmedewerkers uit de Lage Landen?

    Ik denk niet dat het voor iedereen even motiverend werkt, als web 2.0 in de eerste plaats als ‘spielerei’ wordt voorgesteld.
    Dat voedt misschien net veeleer het voorbehoud dan dat het het wegneemt…

    Voor de cursus aan de Gentse bibliotheekschool heb ik trouwens de meeste peptalk en small talk geschrapt, maar zo wordt het misschien al te ernstig?

  3. veerlet zegt:

    Enjoy learning is ook bij ons aan de orde, maar idd niet steeds makkelijk om evenwicht te vinden tussen “enjoy” & “learn/work”. Maar zeker het proberen waard !

  4. marlies zegt:

    Of het spelenderwijs ontdekken van web 2.0 de weerstand voedt, kan ik obv mijn ervaringen (met 70 23 dingen-deelnemers) niet onderschrijven. Tot nu toe heeft een deelneemster expliciet te kennen gegeven dat zij 23 dingen niet met ‘fun’ associeert en een aantal deelnemers geeft aan het spelen verleerd te zijn.
    Maar voor het merendeel geldt dat dit juist aanzet tot dingen uitproberen en dat leidt dan weer tot inspirerende interactie tussen de deelnemers onderling. Alleen al om die reden zou ik het fun-element niet willen schrappen uit het programma.

  5. Robel zegt:

    Het is niet echt een wiki, vind ik, maar meer een traditionele’ westibe (met vaste’ pagina’s) waar je met meerdere personen aan kunt werken. Wel erg flexibel ik vind de pagina met bestanden erg handig, en de gadgets die je kunt toevoegen aan pagina’s (voor bijvoorbeeld een rss-feed of Twitter). Ook het opmaken van pagina’s in meerdere kolommen vind ik een fijne mogelijkheid, naast het kunnen maken van automatische inhoudsopgaves en zo. Voor bijvoorbeeld educatieve doeleinden een prima tool en ook voor veel ander huis-, tuin- en keukengebruik. En zelfs voor professioneel gebruik heeft het z’n waarde, bijvoorbeeld zoals jij het hebt gebruikt, als online extensie voor een workshop of zo. Ik denk dat ik er nog wel eens gebruik van zal maken voor het een of ander.

Lever bewijs