Typisch girl is eerst zeggen dat je niet gaat en dan toch gaan.

Typisch geek is eerst zeggen dat gadgets je koud laten en dan je ogen niet van een Sony Rolly kunnen afhouden.

Ik ben gegaan naar het vijfde Brussels Girl Geek Dinner. In de eerste plaats om enkele ik-heb-al-veel-over-u-gehoord-gezichten te zien, in de tweede plaats voor de presentaties, in de derde plaats voor de goodie bag (een Flair, een pakje Douwe Egberts koffiepads, een pot Lu speculoospasta).

Om er één gezicht uit te nemen, ik had nog niet veel over Tante Annie gehoord, maar ze bleek stukken sexier dan mijn tante Annie.

Inhoud dan. Koen Vervloesems presentatie over kunstmatige intelligentie smaakte zoals de speculoospasta: wel lekker maar een beetje droog.
Bovendien legde hij de klemtoon vooral op wat AI niet kan, terwijl ik liever hoor wat het wel kan.
Tenslotte kadert zo’n GGD in een algehele sfeer van (wetenschappelijk) positivisme, een stroming waar ik sinds mijn studententijd nauwelijks nog aan gedacht heb.
In dat positivistische plaatje paste dan weer wel de felle Isabel Peeters die kwam vertellen hoe ze gezin én job (in de reclamewereld) weet te combineren.

Girlpower, gadgets, goodies, leuk, maar niet mijn biotoop.