Net als andere e-commerce sites gebruiken online boekhandels een classificatie voor de presentatie van en navigatie doorheen hun aanbod. Dit gebeurt niet altijd volgens de regels van de kunst.
Op Barcamp Gent hield ik deze kerstvertelling over Aristoteles en Ranganathan, over klassieke en ‘moderne’ classificaties, over het veelvuldig zondigen tegen de regels voor een goede classificatie.
Merry Christmas and Happy New Year to all!

Frau Genau heeft me getagd met een meme.
Eerst opgezocht wat een meme is: een besmettelijk informatiepatroon. Memetica blijkt heel boeiend.
Een meme is dus eigenlijk een stokje, en iemand taggen met een meme betekent zoveel als iemand aantikken met een stokje.

De mij toegegooide meme omvat drie vragen:

1. Neem het dichtstbijzijnde boek van 123 (of meer) pagina’s.

Jammer voor wie dacht hier een verrassend antwoord te lezen, zit ik aan mijn bureau. Medical Librarian 2.0: Use of Web 2.0 Technologies in Reference Services / M. Sandra Wood ligt op 20 cm afstand.
Aan de pikante antwoorden van anderen te lezen, liggen zij allemaal met hun laptop in bed!

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.

Facebook is a social networking site with an interesting twist.

3. Post de volgende drie zinnen.

Unlike MySpace, which is a vast open network, Facebook creates siloed networks for regions, schools, or corporations. Having siloed networks means that information is marginally more private; for instance, a student at the University of Minnesota would not be able to see a University of Michigan student’s Facebook unless a friend relationship existed. Without a Facebook account, nothing is visible.

Hehe.
Als ik nu nog stokjes toegegooid zou krijgen voor pagina 1-122 en voor pagina 124-207, is het boek uit.
Zulke memes zijn een uitstekend instrument voor leesbevordering!

Rest mij een drietal met deze leesmeme te besmetten. Even proberen inschatten wie in bed laptopt :-)

Train de Trainer
occamsrazorlibrary
Diamantjes

De Commissaresse verandert per 1 februari van hoofdbureau.
Gent centrum wordt de nieuwe uitvalsbasis.
Betere voorwaarden, arbeidsomstandigheden en assistentie.

Het leeghalen van het huidige kantoor bleek een hele operatie: opspoorapparatuur ontmantelen, verlopen dossiers afvoeren, oude (vak)literatuur wieden.

Voor dat laatste kun je tegenwoordig – sinds 2001 om correct te zijn – BookCrossing inschakelen. Dit is een initiatief van en voor lezers uit de hele wereld waarbij boeken ‘in het wild’ achtergelaten worden, zodat anderen ze kunnen vinden en lezen.
Registreer je boeken op BookCrossing.com en elk boek krijgt een uniek BCID nummer. Dit nummer schrijf/plak je samen met wat instructies in/op het boek. Degene die het boek vindt, kan dan aan de hand van dat BCID op de website nakijken vanwaar het komt, wie het gelezen heeft en meedelen dat het boek in goede handen is. Als de vinder het boek uit heeft, laat hij het weer vrij, enz.

Als BookCrosser kun je bij registratie ook meteen laten weten waar en wanneer je je boeken vrij zal laten, zodat andere BookCrossers op jacht kunnen, of kijk wanneer en waar welke boeken vrij worden gelaten, zodat je zelf op jacht kan.
Om die reden zien sommigen BookCrossing als een bedreiging voor de bibliotheek. Tsss.
Gelukkig maar dat er ook veel ‘believers’ zijn.
Stichting Bibliotheken Súd Fryslân spoort bibliotheekgebruikers aan om in de bieb boeken achter te laten voor andere BookCrossers: “De bibliotheek in Joure, Heerenveen, Wolvega, Oosterwolde en Gorredijk zijn OBCZ’s, een officiële BookCrossing zone. Een BookCrossing zone is een plaats waar altijd een voorraad boeken ligt, klaar om op avontuur te gaan.”
Bibliotheek Gouda meldt in het jaarverslag van 2006: “We hebben een officiële BookCrossing Zone geopend in de studiezaal. Dit is een kast met boeken die iedereen zonder betaling of uitleenregistratie mee mag nemen. Boeken veranderen van eigenaar en via internet is te volgen wat lezers van de boeken vinden en waar het boek naar toegaat.”
Bieb Almelo: “De bibliotheek gaat haar afgeschreven boeken op een originele manier hergebruiken: de boeken worden neergelegd op ongebruikelijke plekken, zoals in restaurants, wachtkamers of winkels, en mogen door het publiek worden meegenomen.”
In de bibliotheek van Oosterwolde organiseerde men verleden week zelfs een gratis cursus BookCrossing: “Kortom: Hoe u een volleerde BookCrosser kunt worden!”
Ook Haarlem doet mee en Ritanila formuleert haar BookCrossing meets Second Life mash-up als volgt: “De boeken die ik ‘cross’ zijn geen afgeschreven boeken, maar presentexemplaren, boeken van collega’s die hun eigen plankje opruimen, boekenweekgeschenken en meer.”

OBCZ’s, Official BookCrossing Zones, oftewel openbare ‘boekenrekken’ waar je gratis boeken kunt scoren, hebben bibliotheken in Vlaanderen daar al van gehoord?

Ik heb zopas veertien boeken ‘gereleased’ aan de ingang van onze schoolbibliotheek. Voordeel is dat bibliothecaris T. daar in de buurt zit om ‘het experiment’ voor me in het oog te houden.
Vaststellingen tot nu toe (met dank aan spion T.):
Dag 1: Vlaamse en Duitse klassiekers (Elsschot, Boon, Kafka) worden meegenomen
Dag 2: Russen (Dostojevski, Toergenjev) vinden een vinder
Dag 3: Angelsaksische literatuur (Salinger, Wilde, Ellis, Kerouac) wordt opgepikt
Dag 4: Fransen (Balzac, Flaubert) blijven liggen. Pourquoi ça?

Bijna iedereen is – ondanks de boodschap op het boek – aan T. gaan vragen of ze het echt echt wel mochten meenemen.
De gelegenheid voor T. om vinders aan te sporen naar BookCrossing te surfen en daar een bericht achter te laten.
Eén iemand heeft dat gedaan – de Kerouac-lezer. On the road.

Zo is er dus een verhuisdoos uitgespaard.

Er bestaat ook een Nederlandse en Belgische site waar BookCrossers kunnen communiceren en waar je alle informatie kan vinden om BookCrosser te worden.