Eerst stelde Dirk Desaever (Plantijnhogeschool) Cavia voor. Dit is een zelfinstructiepakket voor informatievaardigheden bestaande uit vier modules: informatiemarkt, informatie zoeken, selectie en evaluatie, informatie verwerken. Dirk Desaever noemde het een half-fabrikaat. Er werd door een werkgroep van hogeschoolbibliothecarissen twee jaar aan gewerkt, maar het is bij theorie gebleven, geen oefeningen en geen updates. Zo komt web 2.0 er niet in aan bod.
Wie geïnteresseerd is in dit product, eventueel om het aan te passen aan de eigen studieomgeving – het gaat om HTML-bestanden onder Creative Commons -, kan Dirk Desaever een mailtje sturen.

Daarna kwam Rosemie Callewaert (Vlaams Centrum Openbare Bibliotheken) de nieuwe mogelijkheden van zoeken.bibliotheek.be toelichten. In die catalogus worden digitale en niet-digitale bibliotheekcollecties in relatie gebracht met informatie op het sociale web, bv. LibraryThing voor boeken, Last.fm voor muziek, Wikipedia, Google Boeken, …
Omgekeerd laat zoeken.bibliotheek.be ook toe om informatie uit de catalogus naar het sociale web te brengen: de laatste aanwinsten in je RSS-lezer of op je persoonlijke startpagina ontvangen, interessante referenties delen naar Delicious, Facebook, MySpace, …

Tot slot sprak ik over web 2.0 in schoolbibliotheken en over Google als veelzijdig hulpje van leerling en leerkracht.

Er zijn schoolbibliothecarissen die bloggen, die wikiën, die op Netlog chatten met de leerlingen, die binnen de elektronische leeromgeving hun eigen goedgevulde stek hebben, die hun bibliotheek op de online kaart zetten via Flickr en YouTube, die de kritische schakel vormen om de huidige generatie leerlingen en leerkrachten te laten communiceren en participeren, kortom die volledig handelen naar het idee “the pupils/tutors formerly known as the audience”.

Ik kan een deelneemster alleen maar bijtreden wanneer ze schrijft:
“Soms vraag ik me af of dit niet te veel wordt voor mijn hoofd. Ik wist natuurlijk wel dat dit geen cursus onthaasten ging zijn. Gelukkig is het plezant en interessant.”

Verder schreef iemand deze prachtige reclameslogan:
“Dit lijkt voor mij op leren lezen en schrijven. Deze cursus is dus een absolute must!”

Ik had van andere opleiders al gehoord hoe heerlijk het kan zijn om de 23 Dingen te coachen. Ze hebben gelijk.

Onder de sprekers bevinden zich vrouwen van organisaties als het IIAV, Jump, de Nederlandstalige Vrouwenraad, maar ook ik geef er een presentatie over sociale software voor de vrouwenbeweging.

Bij het toepassen van web 2.0 kenmerken op de vrouwenbeweging heb ik dikwijls aan bibliotheek 2.0 moeten denken.
Niet omdat ik bibliotheken met vrouwenverenigingen wil vergelijken, maar omdat ze dezelfde uitgangspunten delen.

Een bibliotheek 2.0 is er voor haar gebruikers, maar stapt in de eerste plaats naar die gebruikers toe (ook op het web) in plaats van omgekeerd.
De vrouwenbeweging 2.0 is een beweging voor vrouwen, maar beweegt vooral naar die vrouwen toe (ook op het web).

Bibliotheek 2.0 staat voor the patrons formerly known as the audience (de gebruikers doen mee).
Vrouwenbeweging 2.0 staat voor the women formerly known as the audience (de vrouwen / leden doen mee).

Blogs, wiki’s en sociale netwerken vormen een uitstekend middel om zowel de bibliotheek als de vrouwenbeweging op de online kaart te zetten en de huidige generatie gebruikers / vrouwen te laten communiceren en participeren.

Volgende week gaat die droom alvast voor een stukje in vervulling. Dan is er in de muziekacademie van Deinze een workshop waar we aan de slag zullen gaan met samplers, synthesizers, drumstations en effecten, dit met het open source programma Pure Data als uitgangspunt, en veeleer met Brian Eno dan met Regi in gedachten.

foto Eno: Wikimedia Commons (GFDL)
foto Regi: Flickr (Creative Commons)

Ik hoop me nadien te kunnen inschrijven voor de volledige cursus, maar er zijn wachtenden voor me.
Voor de workshop, donderdag 26/06 van 16u00-18u00 in Deinze, zijn er wel nog plaatsen vrij.

Boing boom tschak!

Typisch geek is eerst zeggen dat gadgets je koud laten en dan je ogen niet van een Sony Rolly kunnen afhouden.

Ik ben gegaan naar het vijfde Brussels Girl Geek Dinner. In de eerste plaats om enkele ik-heb-al-veel-over-u-gehoord-gezichten te zien, in de tweede plaats voor de presentaties, in de derde plaats voor de goodie bag (een Flair, een pakje Douwe Egberts koffiepads, een pot Lu speculoospasta).

Om er één gezicht uit te nemen, ik had nog niet veel over Tante Annie gehoord, maar ze bleek stukken sexier dan mijn tante Annie.

Inhoud dan. Koen Vervloesems presentatie over kunstmatige intelligentie smaakte zoals de speculoospasta: wel lekker maar een beetje droog.
Bovendien legde hij de klemtoon vooral op wat AI niet kan, terwijl ik liever hoor wat het wel kan.
Tenslotte kadert zo’n GGD in een algehele sfeer van (wetenschappelijk) positivisme, een stroming waar ik sinds mijn studententijd nauwelijks nog aan gedacht heb.
In dat positivistische plaatje paste dan weer wel de felle Isabel Peeters die kwam vertellen hoe ze gezin én job (in de reclamewereld) weet te combineren.

Girlpower, gadgets, goodies, leuk, maar niet mijn biotoop.

In de zaak Jeffrey Cools kon de museumdirecteur het wel waarderen dat Jeffrey zijn eigen schilderij in het Eindhovense Van Abbemuseum was komen ophangen, zodanig zelfs dat het doek een eigen plaats aan de muur gekregen heeft met ernaast alle krantenartikelen waarin over het voorval is bericht. Het museum erkende Jeffreys actie als een positieve bijdrage en noemde het een geslaagd initiatief.

Allez HOB, waarom die gasten niet gewoon een eigen rekje geven?

Het voorbereidend werk is alvast gebeurd:
- bij het Wikipedia-lemma Informatiedienstverlening en -Management zowat alle links naar de opleidingen aangepast;
- de stellingen van de NVB SIG Arbeidsmarkt, Imago, Opleidingen en Kwaliteitszorg afgetapt;
- het document 1 – 1 bij de rust: een Belgische en een Nederlandse bibliotheekopleiding vergeleken afgeluisterd;
- de biografische gegevens van sprekers en panelleden opgespoord;
- de NVB Twitter geïnfiltreerd.

Het spel kan beginnen.
Wordt het een ondervraging of een kruisverhoor?
Ik ben alvast erg benieuwd.

Biblioblogs lezen bleek handig om goede voorbeelden te ontdekken.
Via Jan Tweepuntnul leerde ik Spinebreakers kennen: ‘the site for book-loving teenagers by book-loving teenagers packed with exclusive author interviews, reviews, videos, …’
Via Edwin ontdekte ik Book Glutton: ‘a new way to read on-line’. Eerder schreef hij over de Books Toolbox: ’50+ Sites for Book Lovers’.
Daarmee is ook meteen weer het monopolie van het Engels bewezen.

Ik zag zopas dat we – de mannen en ik – in de programmatekst voor dinsdag ‘nerds’ worden genoemd.
Hm. Klinkt dat nu beter of slechter dan excuustruus?

Ik denk dat we met ons vijven wel een mooie verzameling van tien trends bij elkaar hebben gesprokkeld:

1. Draadloos netwerk in de bibliotheek
2. De attenderingsservice van I-City PBL
3. Blogs
4. Online communities
5. Del.icio.us new world: social bookmarking in de HOB
6. Goochelen met Google Books
7. OPAC sucks
8. Mashups
9. LibraryThing
10. The slow library movement

Die laatste vind ik een goede afsluiter. Ik had er tot voor kort nog niet van gehoord en het begrip geeft in Google zelfs geen 50 hits, maar het vat veel van de bedenkingen samen die sommigen terecht bij de hype rond Bibliotheek 2.0 formuleren. niet dat Bibliotheek 2.0 een hype is

De volledige presentatie van de 10 trends:

en dan nu deze post bewaren voor de live blogpost van morgen