Wat een schitterende keynote op Informatie 2007 vanochtend, Peter Hinssen hééft het, zoveel is zeker.
Hij heeft er met zijn uiteenzetting over Web 2.0 vast toe bijgedragen dat het publiek ‘s namiddags in groten getale is afgezakt naar mijn presentatie over Bibliotheek 2.0: de zaal zat overvol enthousiaste toehoorders.
Dan maar gauw nog enkele van zijn citaten in mijn verhaal ingepast, bv. dat digital natives kunnen leven met het feit dat Wikipedia niet altijd even betrouwbaar is, dit in tegenstelling tot digital immigrants die maar moeilijk kunnen verdragen dat de controle vermindert.
Eppo van Nispen sprak daar in zijn – m.i. veeleer teleurstellende want al te sloganeske – verhaal over DOK Delft ook over, hij formuleerde het als “je hoeft je niet te beheersen, laat het los, laat je gaan”.
Er is wel degelijk iets aan het veranderen. Wij informatiespecialisten en bibliothecarissen durven ons al een keer wat meer te laten gaan.
Ik heb het gevoeld en gehoord vóór, tijdens en na mijn lezing.
De Commissaresse blikt tevreden terug op een eerste dag Informatie 2007 en kijkt al uit naar morgen.

Het moest er een keer van komen, iedere blogger doet dat wel eens, verzuchten dat hij of zij een tijd geen tijd heeft gehad om ook maar iets te schrijven.
Zo nu de Commissaresse.
Een knaller van een begin van een schooljaar en twee optredens tijdens Informatie 2007 vormen de oorzaak.
Maar voor die ‘evenementen’ heb ik dan weer wel wat geschreven, nieuwe cursusteksten en drie presentaties, één grote over Bibliotheek 2.0 en twee kleine over Blogs en Communities. De grote:

Ik wil er alvast één dia uitlichten, dewelke waarover ik langst heb nagedacht en de enige die ik in het Engels heb opgesteld, omdat het voor mij de belangrijkste is van heel het betoog:

Het schema is natuurlijk in zekere mate subjectief, maar daarover kunnen we het dan morgen eventueel IRL hebben (ik hoop veel volk te zien), anders zijn hieronder de comments voor commentaar geopend!

“Ben jij hier de wisser?”, vroeg een collega toen ik gisteren op school de pc’s van de administratie en coördinatie aan het behandelen was.

De wisser blijkt een personage uit de serie Het Eiland, een zekere Jeroen, een computerdeskundige die de collega’s van Cynalco Medics niet graag achter hun computer zien verschijnen.
Want de wisser wist met de data ook een stuk de mensen zelf uit.

Zo maakt Frankie die om zijn ontslagen collega Jean treurt, zelfs de pootjes van Jeans toetsenbord kapot omdat hij er niet tegen kan dat de wisser komt. Hij snauwt hem toe:
“Gij komt hier op een paar knopkes duwen en dan is de Jean gewist?”

Ik pruts al niet graag aan andermans computer, maar een wisser ben ik zeker niet. Integendeel, ik voeg data toe (gisteren OpenOffice.org). Dat iedereen in augustus moge terugkeren om het uit te proberen.

Een maand geleden kreeg ik de vraag om in een bijscholing Digitaal Inlichtingenwerk “gedurende een uurtje of zo een uitleg te komen doen van hoe je op het idee gekomen bent, hoe je ermee begonnen bent, wat je aanpak is etc.”

Dus zet de Commissaresse haar hoedje op en betreedt het spreekgestoelte voor een verhaal.

Eerst leg ik uit wat weblogs zijn, en meer specifiek biblioblogs, daarbij welk doel ze kunnen dienen:

Ik heb het ook over de geneugten en perikelen van het bloggen:

Maar hoe moet ik dat nu illustreren?
Ik heb nog nooit ambetanterikken in mijn comments gehad!

Kan iemand even stoorzender spelen?

Het Groot Lexicon voor de Bibliotheekdetective zegt:
“Inlichtingen verzamelen doe je door met gepaste mensen te praten.”

Plaats: Middelburg (NL), Zeeuwse Bibliotheek

Tijd: 11 april 2007, 17u45-23u15

Informant: Edwin Mijnsbergen

Middelburg ligt een deugddoende fietstocht van Gent verwijderd.
Ondanks de tegenwind waren Smetty en ik na aankomst nog in voor een rondleiding door het bibliotheekgebouw.
Het idee om Edwin te ontmoeten dateerde van februari en dat zouden we niet zomaar laten voorbijgaan.

De eerste aanblik van de bib viel wat tegen. Had ik me laten misleiden door de romantische foto op zbdigitaal? Een beetje schemer, wat oranje lichten, een weerspiegeling in het donkerblauwe water, ja, romantiek misleidt.

Binnen was het aangenaam toeven. Als ik het interieur vergelijk met de openbare bibliotheek van Den Haag die ik enkele weken geleden bezocht, dan kon deze inrichting me meer bekoren, het was er ‘warmer’, of zo je wil, romantischer.

Wat bij bibliotheekrondleidingen opvalt, is dat je altijd begint bij het magazijn. Wordt het magazijn gezien als de trots van de bib (wat eigenlijk vreemd is) of heeft het een veeleer ruimtelijke oorzaak? We gaan van onderen naar boven en beneden ligt toevallig het magazijn.
Niet dat het niet gezien mocht worden. Een beetje magazijn heeft tegenwoordig een step en een kluis vol schatten, en die had het.

Verder toonde Edwin ons zijn hoofdbureau en vertelde hij uitgebreid over de modus operandi.
Uiteraard was ik in één corpus delicti bijzonder geïnteresseerd, het computerpark.
Dat lag er verlaten bij. Een eenzaam jongetje was (met zichzelf?) aan het gamen. Op zaterdagen, wanneer er in tegenstelling tot op woensdagavonden niet voor een pc betaald hoeft te worden, kan hij – zo zei hij – met zijn vriendjes spelen die dan ook in groten getale naar de bib afzakken.

Meer foto’s op Smetty’s Flickr

Nadat we terdege ingewijd waren in de geheimen van de Zeeuwse Bibliotheek, moest het eigenlijke kruisverhoor nog beginnen.
Het Groot Lexicon stelt:

“Als een bepaalde verdachte duchtig aan de tand gevoeld moet worden, besluit de recherche meestal tot een kruisverhoor. De verdachte wordt in een speciale kamer geplaatst, samen met één of twee rechercheurs. Deze stellen om de beurt vragen, zo snel mogelijk na elkaar.”

Zo geschiedde.
Die speciale kamer, dat was een gezellige Braai Tapperij, waar de vragen en antwoorden elkaar inderdaad in snel tempo opvolgden.

“Sommige ondervragers proberen een verdachte te laten doorslaan door hem te pijnigen met een sterke lamp, en langdurig opblijven.”

Maar Smetty en ik zijn geen beulen.
Zeker niet voor wie ons zo enthousiast ontvangt als Edwin deed.

Wie is de volgende? Onze fietsconditie verbetert zienderogen!

Vandaag zijn we met vier lesgevers en een vijftiental cursisten op ‘schoolreis’ geweest naar de Koninklijke Bibliotheek Den Haag.
De uitstap kaderde in de modules Inlichtingenwerk en Speciale en wetenschappelijke bibliotheken, maar de Commissaresse ging mee op zoek naar Web 2.0 sporen.

Ik ben te veel op die speurtocht gefixeerd, want ik was helemaal vergeten dat het Gruuthuse handschrift daar nu ligt, anders had ik gisterennacht van opwinding vast niet kunnen slapen.

Het lag daar. We hebben het gezien. Je kan er ook niet naast kijken: over de hele KB verspreid staan paneeltjes en flyertjes die je werkelijk in de richting van het handschrift dríjven.
Onze trotse gids wist te melden dat ze het voor ongeveer 6 miljoen euro hadden gekocht. Een collega wist dan weer te vertellen dat ze iemand kende die er twintig jaar geleden mee in zijn rugzak van Koolkerke naar Brugge was gefietst.
Vandaag bevond míjn rugzak zich achter slot en grendel in een hi-tech kastje van de garderobe.
Het handschrift is samen met een veertigtal andere topstukken tentoongesteld op De Verdieping van Nederland. Met touchscreen.
In die imponerende zaal kregen we op de videowand ook een introductiefilm te zien over de KB en het Nationaal Archief.
Daarbij hoorde ik de voice-over stem naar aanleiding van het digitaliseringsprogramma zeggen: “Op onze website laten we de hele wereld meegenieten, niet de mensen komen naar de collectie toe, maar de collectie naar de mensen.”

Als dat geen mooie Bibliotheek 2.0 uitspraak is!
Hoewel, om echt Bib 2.0 te zijn, mag je eigenlijk ook niet al te collectiegericht meer denken.

Op de eerste verdieping heeft de KB een Informatiecentrum.
Daar staan veel computers, heel veel.
En er zitten chattende informatiespecialisten aan wie je twee uur per dag vragen kan stellen over het gebruik van catalogi en diensten.
Zo’n chatservice, ik heb verder weet van Instant Messaging in Al@din, maar in Vlaanderen heeft men dat volgens mij nog niet ontdekt.

Tot slot ontwaarde ik door mijn vergrootglas ook in de kelders een Web 2.0 voetafdruk. Daar liep een magazijnmedewerker met zijn iPod mee te zingen.

Gisteren was het bwards 2006 LIVE!, het uitreikingsevent van de Belgische Blogawards 2006. In HETPALEIS werden winnaars bekroond in de categorieën beste groepsblog, beste lifeblog, beste fotoblog, meest fervente blogkoekoek, hoogste pagerank en er was ook iemand zonder prijs.
Op de afterparty stond uiteraard de beste blog-dj achter de draaitafel.

De Commissaresse was er niet, want ze zat op een ander feest.

Ook al heeft ze zich op dat andere feest meer dan geamuseerd, het blijft jammer dat ze gisterenavond geen collega blogfenomenen heeft kunnen achtervolgen.

Daarom bedacht ze zo, ‘s nachts ergens tussen feest en thuis, laat ik de bbwards 2007 LIVE! organiseren.
Met de b‘s van bibliotheek. Het uitreikingsevent voor de crème de la crème uit de Vlaamse bibliotheek 2.0 scene.

Dan worden prijzen uitgedeeld voor beste biblioblog, productiefste bibliotheekwiki, zinvolste rss feed, virtueelste bibliocommunity, inventiefste social software toepassing, mooiste folksonomy, 2.0ste bibliotheekautomatiseringssysteem, beluisterbaarste bibliopodcast, …

De longlist zal hier binnenkort verschijnen, de shortlist maak ik bekend op Informatie 2007, en voor het LIVE! evenement moet ik gewoon nog even informeren op welke dagen het Antwerpse Sportpaleis vrij is.

Bibliothecarissen met dj ambities, als u graag een plaats krijgt op het bbwards podium, gelieve de Commissaresse alvast te contacteren.

In Vlaanderen is er een Graduaat Bibliotheekwezen en Documentaire Informatiekunde. Je kan terecht in Antwerpen, Genk en Leuven, maar de Commissaresse opereert in de Bibliotheekschool van Gent.

Het lessenpakket omvat onder meer een module van 40 uren met de weinig aantrekkelijke titel Inleiding tot netwerk- en systeembeheer.
Des te meer reden om het interessant te maken, denk ik dan.
Waarom niet met de studenten enkele uren over Web 2.0 praten?

In de – even bombastisch klinkende – module Inhoudelijke documentbeschrijving: indextalen 2 hebben we het dan al over tagging en folksonomy gehad, maar in Netwerk- en systeembeheer doen we meer: zohoën, 43thingen, flickren, tagmossen, bloggen, wikiën, feedoën, opmlen, …

Daarover meer in volgende posts, maar de teksten die ik – in onderwijs 1.0 stijl – op papier uitdeel en – iets 2.0′iger – op onze ELO plaats (achter voor u gesloten deuren), geef ik nu alvast mee.
Het is een eigen tekst (met oefeningen) en een bijdrage van Eric Sieverts aan Informatie Professional.

De Commissaresse raadt u ten stelligste aan ze te lezen en eventueel van commentaar te voorzien, want ook de bijhorende examenvraag zal hier op een dag gesteld worden.