Sporen door 'kruisverhoor' ontdekt

Serendipity

4/10/07

Vandaag zat ik op een meeting aan Smetty te denken. Nanana.
Op die bijeenkomst hebben Rune Buerman (Stichting Lezen), Kristof Michiels (IBBT), Johan Mijs (VCOB) en ik een SWOT-analyse gemaakt van Web 2.0 in het kader van literatuureducatie.
Plots moest ik dus aan Smetty denken die gisteren schreef:

Het valt me op dat ik het laatste jaar niet veel nieuwe muziek ontdekt heb. De laatste tijd luister ik online naar de radio (vooral 4fm en stubru) en dat inspireert mij blijkbaar niet tot aankopen. Vorig jaar heb ik wel veel nieuwe muziek leren kennen, oa. via last.fm. Misschien moet ik dat terug wat meer opzetten.

We hadden net onder O ‘serendipity’ en onder T het ‘gebrek aan serendipity’ genoteerd: ‘vinden wat je niet zoekt’ en ‘niet vinden wat je niet zoekt’.
Attendering is Web 2.0, maar gebrekkige algoritmes en zoekprofielen kunnen ervoor zorgen dat het toeval weggefilterd wordt, dat je enkel nog gewezen wordt op de ‘populaire’ werken.
Web 2.0 staat voor de massa en dit kan op een bepaalde manier ook betekenen dat men liever de weg van de minste weerstand kiest (we dachten daarbij aan het boekenprogramma Alles uit de kast dat wegens te lage kijkcijfers door de VRT werd afgevoerd).
Maar, langs de andere kant, Last.fm, mooi voorbeeld van serendipity.

Smetty betreurt in haar post ook dat ze een concert van Wir sind Helden gemist heeft:

Ze hebben vorige week een concert in de AB gegeven, maar het was helaas uitverkocht voor ik het opmerkte.

Wel, zet die Last.fm gauw weer aan, want ik hoorde vandaag zeggen dat de social software nu ook concerttips genereert.

Wie meer wil horen over Web 2.0, lezen, secundair onderwijs en serendipity, kom naar de Dag van de literatuureducatie op 13/11 in Mechelen.

Bibliotheek Landegem versus Fnac Gent

9/03/07

Mijn bijzonder charismatische, maar – in mijn ogen – wereldvreemde muziekleraar kwam in de pauze van zijn les naar me toe en vroeg:

“Jij die lesgeeft in een bibliotheekschool, jij moet me eens uitleggen waarom ik in Fnac Gent altijd de cd’s vind die ik zoek en in de bibliotheek van Landegem nooit.”

Ik dacht eerst dat hij het over de catalogus had, maar, zo zei hij, die raadpleegt hij per definitie níet. Het ging hem over de manier waarop de cd’s geplaatst zijn. Als voorbeeld gaf hij te kennen dat het niet gepermitteerd is dat in Landegem bij Zang – Italië zowel een opera van Verdi als het Stabat Mater van Rossini te vinden is. Eerlijk gezegd, voor mij ís dat allebei zang uit Italië, maar laat het me eens nader onderzoeken.

Op de website van het VCOB (Vlaams Centrum voor Openbare Bibliotheken) kun je alles lezen over de Open Vlacc muziekclassificatie. Dat is volgens hen “een eenvoudige en evenwichtige classificatie voor muziekmaterialen, die ook als plaatsingsschema kan worden aangewend. De classificatie bestaat uit hoofdrubrieken (bv. K Klassiek) en subrubrieken (K1 Orkest).”

Om volledig te zijn:

K Klassieke muziek
K1 Orkest
K2 Orkest met solo-instrumenten
K3 Kamermuziek
K4 Solo-instrumenten
K5 Opera en operette
K6 Koorwerken
K7 Liederen
K8 Oude muziek
K9 Verzamelingen

In het document Vlaamse muziekclassificatie: definities en voorbeelden wordt het schema grondig gedocumenteerd (wat hoort onder welke rubriek) en staat meer uitleg over het waarom en hoe. Ik lees daar:

“Er is gekozen voor een nieuwe aanpak, met een stevige vereenvoudiging, een rubricering met een letter-cijfer combinatie en een gebruiksvriendelijk concept (parallellen met de grote rubrieken in een winkel).”

Verder heb je ook de Open Vlacc muziekgenres die de inhoudelijke ontsluiting van de classificatie verfijnen. Zijn die in Landegem gebruikt als plaatsingssysteem of is het een ander (de verouderde NBLC indeling?) of een eigen systeem? De Commissaresse wil gerust haar lange jas aantrekken, haar hoge hoed opzetten en het terplekke gaan bestuderen, maar eigenlijk doet het er niet veel toe.

Mijn muziekleraar wil gewoon alle Verdi’s en alle Rossini’s bij elkaar en zich niet moeten inleven in de classificatie van een ‘ander’.
Over het welles en nietes van classificaties is al veel gepalaverd. Zo zegt mijn del.icio.us dat het artikel Ontology is overrated van Clay Shirky tot dusver al door 2016 anderen bewaard is.

Ik heb het hem proberen uitleggen, dat zoeken tussen winkelrekken iets anders is dan zoeken tussen bibliotheekrekken, het verschil tussen search en browse zeg maar. Tevergeefs. Die man heeft daar geen boodschap aan. Hij kan in de bibliotheek van Landegem niet vinden wat hij zoekt. Punt. Ik ben zelfs bijna mijn geduld verloren: “Man, raadpleeg dan toch de cátálógús!”
Maar als hij dat niet wil, is dat zijn recht.

Goed, so be it, search is makkelijker in de collectie van Fnac Gent, maar browse? Ik zal er bij een volgend bezoek op letten, maar als alles in de winkel alfabetisch geplaatst staat, dan komen zo de grasduiners niet aan hun trekken.
Trouwens, Fnac hanteert voor zijn online muziekcatalogus ook een classificatie. Onder de rubriek Klassiek kun je kiezen voor Zang, Nieuwe muziek, Liturgisch, Hedendaags, Recitals-Instrumentaal, Oude muziek of Compilaties.
Wel, daar schort ook wel een en ander aan, me dunkt.
Ik ga hier nu niet zwaaien met begrippen als “eenheid van verdeling”, maar als ik de hunne vergelijk met de – in mijn ogen zeer verdienstelijke – Vlaamse muziekclassificatie, dan wordt de zaak Bibliotheek Landegem versus Fnac Gent in het voordeel van eerstgenoemde beslist.

Tot zover deze zitting. Benadeelde partijen en misnoegde muziekleraren kunnen hoger beroep aantekenen.