Is mijn muziekleraar wel te spreken over de ordening in de Fnac winkels, Stijn Meuris van pop/rockgroep Monza is dat absoluut niet. In Focus Knack (van 5 tot 11 maart 2008) zegt hij:

Ik heb me eens verschrikkelijk kwaad staan maken in de Fnac in Leuven omdat de cd’s van Monza er in het vakje ‘Nederlandstalig’ waren ondergebracht. Bij wijze van statement heb ik de cd’s van Rammstein dan maar verhuisd naar het bakje ‘Duitstalig’. Toen ik aan de cd’s van Axelle Red wou beginnen, ben ik door iemand van de security hardhandig aangepakt. Op zo’n moment ben ik in staat om me een camionette aan te schaffen en de cd’s van Monza zélf naar de winkels te rijden om ze in de juiste rekken te leggen: ‘pop en rock’, want dat is tenslotte wat we maken.

Even onderzoeken of Stijn Meuris ook de openbare bibliotheken moet beginnen afschuimen met zijn camionette.

De – volgens mij magistrale – cd Grand krijgt in de Vlaamse Centrale Catalogus de NBLC classificatiecode 78 – Pop, in de Vlaamse muziekclassificatie is dit P – Populaire muziek. So far so good. In de Ovinob catalogus (Oost-Vlaanderen) is het Pop; België, maar in Winob (West-Vlaanderen) wordt het 60 [Amusement : Nederlands].
De camionette kan nu richting West-Vlaanderen vertrekken!

Ontsluiting, moet het door winkelmanagers, bibliothecarissen, het volk, en/of de auteur?

Sinds vrijdag 15 februari heeft ook bibliotheek Harelbeke een bibblog gelanceerd. Ik werd erop gewezen door Dionysius die zelf ook aan een biblioblog / 2.0 blog begonnen is. Leuk!

In Humo Nr 3512 | 52 (24 december 2007) stond een interview met Gerrit Komrij. Ik heb het toenertijd uitgescheurd, omdat Komrij in dat interview zegt:
“Van mijn vroegste kinderjaren af ben ik er obsessief mee bezig geweest dingen bij elkaar te leggen, de wereld te ordenen, systemen te ontwerpen. Ik knipte gedichten uit, plakte ze in grote schriften, legde knipselarchieven aan, of herbaria.”

Ook verder in het interview refereert hij naar zijn ordeningsdrift en wanneer Humo vaststelt dat “de verzamelaar van boeken zich ook ontpopte als een verzamelaar van jongens”, reageert hij door te zeggen dat “homoseksualiteit de natuurlijkste zaak is, dat hij jongens die in een bioscoop naast een meisje gingen zitten, een afwijking vond, en dat hij ook biseksualiteit maar niks vindt”.
Hij licht toe:
“Stel je voor: je wordt ‘s morgens wakker en overal hangen jarretels en bustehouders en dameskleren… Da’s voor een uitje, maar toch niet voor thuis! Nee, ik wil gewoon twee paar van hetzelfde zien.”

Nu luidt de definitie van ordenen, classificeren zo je wil: het bijeenbrengen van zaken die iets met elkaar te maken hebben en het scheiden van zaken die van elkaar verschillen.
Aha!
Het staat niet zo in het interview, maar zoals ik het lees, is er een verband tussen Gerrit Komrij’s ordeningsdrift en diens homoseksualiteit.

Wat met de Griekse filosofen die ook zo met ‘orde’ gepreoccupeerd waren. Plato, Socrates, Aristoteles – ik ben geen geschiedkundige -, maar die oude Grieken hadden allen iets met de herenliefde, niet?

En hé, Leonardo Da Vinci, die was homoseksueel én het ultieme voorbeeld van een kunstenaar die de idee van ‘orde’ toepast in zijn werk.

Heb ik iets ontdekt? Zouden alle herboristen en (knipsel)archivarissen gay zijn?

Op de baan naar Eeklo liggen een aantal grote ‘rommelwinkels’.
Op een van de ramen staat in grote gele letters geplakt:

WELDRA: COMMUNIE VALENTIJN PASEN LENTE

In termen van informatieontsluiting wordt hier gezondigd tegen het criterium van collocatie: naaste buren zijn geen naaste verwanten.

De Commissaresse had er willen binnengaan en vragen waarom de woorden op het raam niet chronologisch gerangschikt zijn, zoals de WELDRA suggereert.

Is de plakker de letters lukraak beginnen kleven? De langste woorden eerst? Heeft de plakker dit jaar een communicant in de familie en is zijn volgorde louter pragmatisch? Of is het net de bedoeling om de aandacht van voorbijrijdende bibliothecarissen te trekken?

Toen Diamantjes tijdens zijn eindwerkpresentatie gevraagd werd hoe je van een bibliotheekwebsite een 2.0 site kan maken, toonde hij ons Corelio’s nieuwsportaal, de Netvibes Universe 24.be.
Eerder kon je bij WoW! al lezen over EénVandaag en 3voor12, en bij Edwin over OpenLearn en medische bibliotheek DigiCMB, al werkt die laatste (momenteel) niet?
Edwin signaleerde ook de nieuwe website van de BBC.
Wordt de cursus webdesign van de toekomst een cursus universa, widgets en tabs?

Dinsdag organiseerde het Steunpunt Streekgericht Bibliotheekbeleid in de stadsschouwburg van Brugge de derde editie van de West-Vlaamse BIB-Awards. Er werden verschillende prijzen uitgereikt: de winnaars van de provinciale bibliotheekwedstrijd kregen vakantiecheques, het bibliotheekpersoneel van Menen werd met een verwendag beloond voor hun originele activiteit tijdens de bibliotheekweek, er waren boekenbonnen, en er werd een winnaar verkozen binnen een – tot op die avond – geheime categorie… de bibliotheek met de beste website. De Commissaresse maakte deel uit van de vijfkoppige jury die daartoe de circa 60 West-Vlaamse bibliotheekwebsites bezocht.
Dat was een behoorlijke kluif, maar wel interessant om zien.

Veel websites zitten ingebakken in het CMS, meestal inclusief huisstijl, van de gemeente. Dat zou ik op zich al een belemmering qua lay-out en navigatie durven noemen. Maar ik verneem van cursisten die er stage lopen of werken, dat openbare bibliotheken in meer dan dat beperkt worden. Bibliotheekmedewerkers krijgen soms gewoon geen toegang tot hún website. De ‘verantwoordelijke van de gemeente’ geeft het wachtwoord voor de FTP-server niet of voor het CMS of voor whatever, met als gevolg: verouderde inhoud, geen betrokkenheid, niets, nada.

Wat is dat toch met de gemeentes?

Geef ik les over webdesign en website usability, hoor ik de cursisten zeggen: “We kunnen er niets aan veranderen, want we krijgen het wachtwoord niet.”
Geef ik les over open source software, hoor ik ze zeggen: “Dat kunnen wij niet installeren, want we hebben daartoe geen rechten.”
Geef ik les over Bibliotheek 2.0, krijg ik de reactie: “Een blog beginnen, dat durven we niet. Stel je voor dat de gemeente erachter zou komen dat we met zoiets bezig zijn!”

Tjaaa.
Ik weet niet zo veel over visie en beleid van Vlaamse gemeentes, het is waarschijnlijk allemaal niet zo eenduidig, maar toch even informeren, gaat het er in Nederland ook zo aan toe?

De eerste prijs, een multimediacheque van 200 €, en drie zoenen, mocht ik dinsdag geven aan de Kortrijkzanen voor een bibliotheek mét visie op vrije software en een site vol zoets: zowel een nieuwsbrief als weblog, een aankoopsuggestieformulier, een uitgebreide webgids, een foto-archief op Flickr, een online ideeënbus, …

Proficiat bibliotheek Kortrijk!

Vrijdag ging ik naar de markt in Gent. Ik vond dat het daar niet ‘klopte’. Alle kraampjes stonden kriskras door elkaar: een viskraam naast een kraam met kleren, daarnaast een met snoep, dan een met Italiaanse specialiteiten, ernaast een met brood, dan een met vleeswaren, dan weer een met vis, enz. Geen ordening. Dat is in Mercat de la Boqueria (Barcelona) wel anders: vis netjes bij elkaar, vlees, fruit en groenten.

Enkele dagen tevoren had ik De actualiteit van een 19e-eeuwse classificatietheorie van Marjolein van der Linden en Henk Magrijn in InformatieProfessional (7-8/2007) gelezen, een artikel dat ik heel goed kan gebruiken in mijn lessen over, tja, classificaties. De auteurs gaan voorbeelden uit het alledaagse leven niet uit de weg (Albert Heijn, brievenbussen van TNT) en openen met een conversatie over het organiseren van een platencollectie uit de film High Fidelity:

Is it chronological?
No
Not alphabetical…
Nope
What…?
Autobiographical
No f[...] way
I can tell you how, I can prove it: Deep Purple to Howling Wolfe in just 25 moves: I wanna find a song ‘dance light’ from Fleetwood Mac. I have to remember that I bought it for someone in the 1983 pile, but I didn’t give it to them for personal reasons…

Dat deed me dan weer denken aan de manier waarop Ellen Degeneres haar cd’s ordent:

Le nouveau ordinateur est arrivé. L’Asus V1JP est une vraie beauté!

Ik ben het wel eens met de pro’s en contra’s zoals beschreven op Techreview.nl – een goeie recensiegids overigens:

• Het scherm is helder, met een grote kijkhoek
• Zowel het toetsenbord als het touchpad werken prettig
• Degelijk gebouwd

• De rechterkant wordt erg warm
• De ventilator is zo geplaatst dat het de muishand verhit
• De speakers hebben een laag volume en weinig geluidsopties

Een verhitte muishand, zolang ik de webcam maar bedienen kan:

Het is zover. Binnenkort komt een mobiel opspoorapparaat ter mijner beschikking. Een Asus V1JP is onderweg.

Het heeft lang geduurd voor de kogel door de kerk ging.
Op een avond, toen ik in de les Photoshop nog eens aan het verzuchten was hoezeer ik een nieuwe computer nodig had, repliceerde een cursist: “Die aankoop lijkt wel een Marshall plan.” Gelijk had hij.

Mijn huidige pc is bijna zes jaar oud, stamt nog uit de tijd der Belgische franken, getuige dit document van 2 september van het jaar 2001:

Ten opzichte van mijn auto (meer dan 10 jaar) en tv (meer dan 20) is het een jong ding.

Ik heb toen trouwens een ander TFT scherm gekocht, een Philips van 36000 BEF!

Nooit heeft die pc of dat scherm me teleurgesteld, daarom zal ik ze houden, maar een recente configuratie in notebookvorm drong zich op:

• volgend schooljaar geef ik videobewerking (Premiere)
• harde schijf defragmenteert niet meer (70% fragmentatie!)
• ik wil een detectivekantoor starten in Second Life
• er blijkt ook leven buiten de vier muren van mijn bureau

Daarmee was nog lang niet beslist wélke notebook.

Je stelt een eisenpakket samen (minimum 2 GHz processor, liefst 2 GB RAM, minimum 256 MB videogeheugen, liefst 15.4 inch scherm, minimum 120 GB harde schijf, wel 5400 rpm, double layer dvd writer), je leest vergelijkende tests en je legt links en rechts je oor te luister.

Op een dag sta je dan in de winkel naar jezelf te kijken via de webcam van een MacBook Pro en denk je “waw wat knap” – waarschijnlijk een misleidend filtereffect -, je plant alvast Boot Camp te downloaden, maar dan is er toch een en ander dat je van die Mac weerhoudt (slechts twee USB poorten, lagere resolutie, prijskaartje).
Ook de MSI M677 heb ik even overwogen, in pianolak en voorzien van 120 kristallen, doch door het uiterlijk moet je heen kunnen kijken.

Dus wordt het de Asus, met Vista Business, knoei proof toetsenbord, Kensington slot en vingerafdruklezer.
Hoe zou een Commissaresse zonder kunnen?

Op de bbwards zal een prijs worden uitgereikt voor de zinvolste RSS feeds, maar heeft men in het Vlaamse bibliotheek-, archief- en documentatiewezen de mogelijkheden van syndicatie wel al ontdekt?
Wel, ja.

Als RSS aangeboden wordt, is dat meestal om eindgebruikers op de hoogte te brengen van het laatste nieuws.
Dat doet onder meer de VVBAD (Vlaamse Vereniging voor Bibliotheek-, Archief- en Documentatiewezen), de universiteitsbibliotheek van de Vrije Universiteit Brussel en de stadsbibliotheek van Leuven.
Campusbibliotheek Arenberg van de Katholieke Universiteit Leuven doet het zelfs in twee talen. Zij bieden de bezoeker een Nederlandstalige en een Engelstalige versie. Bovendien hebben ze een Intranet feed, eentje met ultrageheim nieuws bestemd voor het bibliotheekpersoneel.

Een andere RSS toepassing die ik ben tegengekomen, zijn aanwinsten op de catalogus.
Ovinob (Oost-Vlaams InformatieNetwerk van Openbare Bibliotheken) pakt dit grondig aan. Je kan je abonneren op de DVD’s, boeken en/of CD’s van de laatste week en/of op de Eerste lezer boeken en/of Kleuter & Peuterboeken van de laatste maand.

Er is ook MijnOvinob.be, een eigen digitale bibliotheek waar je aankoopsuggesties kan doen, je attenderen op je favoriete onderwerp, je uitleengeschiedenis bijhouden, je uitgeleende werken verlengen, …
Op de geleende werken kun je geen RSS alerts nemen, maar geen nood, daarvoor gebruik je desnoods Elf, your personal library reminder service.
Wel zit er RSS op de attenderingen. Je formuleert een bepaald onderwerp of vakgebied in een gepersonaliseerd zoekprofiel en ontvangt vervolgens dienaangaande bibliografische lijsten met nieuwe publicaties.

Nog uit de hoek van de openbare bibliotheken komen de tientallen discussiefora van het VCOB (Vlaams Centrum voor Openbare Bibliotheken). Ieder forum beschikt over een aparte publieke RSS feed.

Op de longlist voor de bbwards RSS prijs komt verder zeker de bibliotheek van Peer met maar liefst vier relevante feeds: laatste nieuwsberichten, nieuwe aanwinsten, recente leestips en de reacties daarop.

Ook de Culturele Biografie Vlaanderen verdient een eervolle vermelding met haar vier exemplaren: de startpagina in de kijker, de kalender met alle activiteiten, het overzicht van alle nieuwtjes en dat van de vacatures.

Heeft de Commissaresse je feed nog niet ontdekt, maar wil je wel een plaats op de longlist veroveren, voeg dan hieronder je bewijsmateriaal toe. Buitenlandse inzendingen kunnen jammer genoeg niet worden gehonoreerd, maar mogen steeds ter inspiratie worden ingezonden.