De eerste halte was het Liberaal Archief, “een wetenschappelijke instelling met als doel het verzamelen, bewaren en ontsluiten van alle bronnenmateriaal over de liberale beweging in ons land van begin 19de eeuw tot heden”.
Je kreeg er uitleg over de digitalisering van de verschillende verzamelingen uit hun archief: kranten en tijdschriften, foto’s, affiches, vlaggen, video’s. Er wordt gescand, maar jammer genoeg niet getranscribeerd of ge-OCR’d. Dat is nog eens een woord voor Het Groot Nederlands Dictee!

Over de – helaas nog niet gestarte – digitalisering van het Rijksarchief in Gent kwam je meer te weten via een presentatie in Kunsthal Sint-Pietersabdij. Deze weblog werd er in de kijker gezet.

Ik nam voorts een kijkje in de bibliotheek en het archief van het Koninklijk Conservatorium Gent. Ook daar is men aan het scannen geslagen, maar blijkbaar is het muzikaal erfgoed geen prioriteit voor de beslissende instanties. Jammer.

Tot slot stapte ik nog een museum binnen. Daar beet de dame van het onthaal iedereen die het museum in wou toe: “Ja ja, kom nu maar binnen, als het eens een dag gratis is, staan jullie hier plots allemaal, anders interesseert het jullie geen reet.” ‘t Bleek een mooi museum.

Acht posts nog maar, wel cool.
In het eerste bericht hebben ze het over hun ‘chaotische plaatsing’, in een ander over het nieuwe bibliotheekgebouw en -interieur (klinkt goed), dan weer over de extra functies in de catalogus, en er is een presentatie over Top Technologie voor de Genkse bibliotheek. Daarin heb ik voor het eerst van een sorteerstraat gehoord.

‘Bijdragers’ Jos en Viviane hebben het 2.0 licht gezien: SlideShare, YouTube, Picasa webalbums, nieuwsfeeds, LibraryThing, …

In de comments noemt iemand zich ‘Bibliotheekspeurder Van In’.
Zou Pieter Aspe een bibliotheekthriller aan het schrijven zijn?

Daarnaast steunen ze de Music for Life actie door hun bezoekers een glas water of kop koffie aan te bieden, alsook via de verkoop van enkele (afgevoerde) boeken en originele illustraties van Frank Daenen en Caryl Strzelecki.

Bib Lommel rocks!

Archivarissen, geen nood, er bestaan ook Archivist Trading Cards.

De bibliotheek van Malle heeft een blog.
Op de website van de gemeente wordt hij als volgt aangekondigd:

“Wij springen mee op de blogtrein. Enerzijds omdat we zelf graag blogs lezen (uiteraard buiten onze werkuren) maar zeker ook omdat we naast al het formele nieuws dat je vindt op deze gemeentelijke pagina’s, op zoek zijn naar een ruimte waar we het “kleine” nieuws kwijt kunnen. Nieuwsjes over lezen en literatuur, onze lievelingsboeken (en hopelijk ook de jouwe), over films… Nieuwsjes (bloggers spreken uiteraard enkel over “posts”) over wat er reilt en zeilt in onze bibliotheek, wat onze plannen zijn, wat we op korte termijn kunnen realiseren en wat er helaas niet zal komen,… Nieuwsjes over alles waar wij, als bibliotheekpersoneel, graag mee bezig zijn. ‘t Zou natuurlijk ook altijd prettig zijn als jij reageert op onze “posts” en dat kan via de comment-knop onder het bericht.”

Daarnaast hebben ze sinds 19 februari een YouTube account waarop enkele eigenbereide filmpjes staan naar aanleiding van de Jeugdboekenweek 2007.
Leve de waarzegster, de piraat en het spook van de bib van Malle!

Met oprechte dank aan de informant die me deze belangrijke Web 2.0 sporen rapporteerde.

Nog, nog!

De voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Bibliotheek-, Archief- en Documentatiewezen (VVBAD) reageerde met een opmerkelijke brief aan de Minister van Cultuur. Hij betreurt – terecht – dat “alweer een belangrijk stuk Vlaams erfgoed naar het buitenland geëxporteerd wordt”.

Maar, de Nederlanders zijn alvast zo lief geweest om het handschrift online te zetten. Waw.

Meestal loop ik niet zo warm voor zulke dingen, en het is ook niet bijzonder Web 2.0, maar de Commissaresse heeft in een ver verleden twee vólle jaren aan de studie van het Gruuthuse-liedboek gewijd.

Hele liederen heb ik dan uit gedrukte boeken overgetypt, maar nu staan ze allemaal op een website, gescand en getranscribeerd, klaar voor copy paste.
Ik heb toenertijd ook nooit de kans gehad om het perkament te bekijken. Het was in privé-bezit bij de adellijke familie Van Caloen te Koolkerke bij Brugge, maar nu kun je er dus in lezen (html) en bladeren (flash), vooruit, achteruit en weer vooruit. Je kan het boek schalen en roteren, groter, kleiner, groter, rechtsom draaien, linksom en weer rechtsom.
Verder voorziet de KB Nederland in samenwerking met het Huygens Instituut rondleidingen door het handschrift, toelichtingen bij tekst en muziek, en enkele opnamen van liederen in mp3. Wow.

Het roept herinneringen op aan een jarenlang onderzoek naar het liedboeks versbouw en syntaxis wat resulteerde in een kloeke eindverhandeling en een bijdrage aan het tijdschrift Spiegel der Letteren.
Ik ben daar best trots op. Zeker als ik nu, hier op het hoofdbureau, die 173 bladzijden tellende verhandeling nog eens doorblader en met één oog op het papier en één oog op het scherm meezing over zuster lute:

Ic sach een scuerduere open staen
Eens auonts als de mane sceen
Als icker binnen waende gaen
Stac ic mi ieghen enen steen
In sacher niemen dan hem tween
Daer zaghic twee witte been
Deuotelike te gode waert
Peinst om mi zuster lute
Gherne broeder lollaert

mp3 snippet – 128 kbps, 1,2 MB, 1:17:
[audio:scuerduere2.mp3]