Gisteren luisterde ik een debat af rond de impact van user generated content op de traditionele media, uitgeverswereld, muziekindustrie en culturele sector.

Was er een bibliothecaris in de zaal? Nee.

Ik dacht er één gespot te hebben, Patrick Peiffer die werkt in de Bibliothèque Nationale Luxembourg, maar hij was er – zo drukte hij me op het hart – niet voor de bib, maar namens Creative Commons.

In de zaal zat ook een collega van me, Carlo Van Baelen, maar hij was er als voorzitter van het Vlaams Fonds voor de Letteren.

Tijdens het debat werden op een scherm vooraan een aantal uitspraken geprojecteerd van enkele belangrijke aanwezigen.
Zo passeerde er ook een citaat van Carlo:

“Wanted: gatekeepers!”

Dat hield me de rest van de avond bezig, mede omdat ik in mijn vorige post geschreven heb over gateopeners en dat die niet (meer) nodig zijn.
Als mijn tenen al gaan krullen van het idee dat men bibliotheken ziet als de gateopeners van de toekomst, dan klinken gatekeepers me nog dissonanter in de oren.

Misschien heb ik de betekenis van het woord verkeerd begrepen.

Mijn Oxford Dictionary zegt erover: “a person in charge of allowing people through a gate”, Wikipedia: “persons or organizations that manage or constrain the flow of knowledge and information”.

Tijdens het debat stelde Patrick Peiffer zich terecht een vraag bij de bibliotheek als information provider, waarop een expert uit het panel, Dick Rijcken, freelance consultant nieuwe media, opperde: “a library must coach, inspire and teach its audience to do library work”. Even later had Bob Young, oprichter van internetuitgeverij LuLu.com, het over “the people formerly known as the audience”.

Dat is al wat anders.
Maar misschien heb ik het hele “Wanted: gatekeepers!” citaat verkeerd begrepen.
De Commissaresse zal Carlo Van Baelen er te gepasten tijde eens over ondervragen.

Taal naar mijn hart wordt alvast gesproken door Paul Doorenbosch en Theo van Veen in het laatste nummer van Informatie Professional (04/2007):

“De rol van de bibliotheek als instelling om zelf informatie beschikbaar te stellen en als kennisautoriteit wordt marginaler. Waar wij het in moeten zoeken is dienstverlening: niet langer het object en de kennis centraal stellen, maar de gebruikers (…); mondige mensen op internet die hun eigen keuzes bepalen en niet per se intermediairs nodig hebben; die steeds minder geloven in de persoon of de instelling als autoriteit.”

Dat is precies wat ik wou zeggen:

“Gatekeepers: not wanted (anymore)!”