Kokosmelk
Nog eens naar de supermarkt geweest, die waar de ansjovis volgens de winkelbediende bij de vis staat.
Nu had ik kokosmelk nodig. Ik ging ervanuit dat ik niet bij de melk moest gaan kijken.
De winkelbediende stuurde me naar de Chinese producten. Kokosmelk is een Oosters product, met name uit de Zuid-Oost-Aziatische keuken.
Om maar te zeggen, een beetje parate kennis kan geen kwaad, als je dingen moet ontsluiten.
Beter, zo begrijpen we stilletjesaan, zou zijn om ontsluiting te laten aan de parate kennis van de massa, het voltallige klantenarsenaal.
Die zogenaamd verkeerd teruggeplaatste producten, zijn dat eigenlijk geen tags waaruit shopmanagers iets kunnen leren?
Dus, hoort de kokosmelk volgens jou niet bij de Chinese maar bij de Oost-Aziatische, of desnoods Oost-Vlaamse producten, verhuis een blikje. Na verloop van tijd ontstaat door consensus gegarandeerd een folksonomy die leidt tot een klantvriendelijker winkelordening.
In de bibliotheek kun je zulke praktijken beter achterwege laten.
30/04/08 om 11:47
Als je klanten zelf laat beslissen waar ze iets zetten / waar iets moet staan, dan ben ik nog niet zo zeker of er “door consensus” vanzelf een klantvriendelijker ordening ontstaat. Er is namelijk ook het effect van de “grote getallen” dat speelt.
Ik bedoel daarmee dat het wel eens zou kunnen dat je niet tot een 80-20-verdeling (bijvoorbeeld), maar op lange termijn altijd tot een quasi 50-50-verdeling komt.
Dat effect zie je bijvoorbeeld ook bij polls waarbij er slechts twee of een beperkt aantal antwoorden mogelijk zijn. In het begin (als er nog maar weinig mensen hebben gestemd) tekenen de resultaten zich vrij gepolariseerd af. Maar op termijn (als veel mensen hebben gestemd) worden de resultaten afgevlakt en zie je dus dat geen enkel antwoord uitgesproken de voorkeur heeft.
Toegepast op de praktijk van een supermarkt betekent dit, dat je op termijn alle producten zo’n beetje overal en en dus nergens terugvindt.
Uiteraard zal dit effect zich niet voordoen bij producten waarover nauwelijks discussie kan bestaan. Maar dus keert het effect zich tegen je, want over dat soort “gemakkelijke” producten hoef je je geen zorgen te maken.
Om dan toch een toepassing te noemen die dichter bij de bibliotheken staat. Bekijk eens wat voor tags mensen toekennen aan hun boeken in LibraryThing. Als een boek in het bezit is van heel veel mensen, merk je dat er heterogeniteit aan tags ook veel groter is. Een aantal tags zullen er in veel gevallen altijd wel uitspringen, maar het levert vrij vaak toch een disparate aanblik op. Dat komt gewoon omdat de ene mens andere accenten legt dan de andere, of meer gewicht toekent aan bepaalde aspecten dan andere.
Bij films heb je dat toch ook. Ga met vrienden naar de bioscoop en je stelt vast dat de ene zich veel meer op het liefdesverhaal in de vertellijn concentreert, terwijl de andere op het filosofische (sociologisch… vul in naar believen) of de actie focust. Een goeie film (én een goed boek) laat precies toe om al die lagen aan te bieden, zodat de “gebruiker” er zijn eigen meug kan uithalen. De oude reeksen van Star Trek zijn een mooi voorbeeld. Je kunt dat puur als sciencefiction of als actiefilm bekijken, maar Gene Roddenberry heeft er ook altijd een maatschappelijk aspect ingebouwd. Iets dat je in de moderne reeksen van Star Trek veel minder of amper nog ziet.
30/04/08 om 14:56
Heerlijk toch! Zoals ik vanochtend al postte op Diamantjes, ben ik vandaag in een associatieve bui. En hoe kom je van kokosmelk bij Star Trek? Via de Melkweg, natuurlijk…
30/04/08 om 22:28
Heerlijk, dat déjà-vu gevoel. Vroeger was ik wel eens op zoek naar de meest bizarre kruiden of ingrediënten – bijv. voor de echte kerststollen – en ik heb er verschrikkelijk veel winkels, warenhuizen en afdelingen voor afgelopen. :-)
Nog zo een probleem, in boekenwinkels dan… Boeken over leescultuur, lezen of over bibliotheken. Altijd een ramp. Waar plaats je dit meestal kleine aanbod? Twee maanden geleden zocht in de FNAC naar het jongste boek van Alberto Manguel: “De bibliotheek bij nacht”. Ik maar onmiddellijk naar de literatuurafdeling en verkoopster aangesproken. Waar vind ik dat boek? (Was uitvoerig besproken in de media DUS ze zullen het wel hebben, zeker?) Verkoopster zoekt even op de computer. Ja, er moet ergens een exemplaar zijn. Maar blijkbaar hebben ze daar geen plaatsingsnummers of dergelijke. Een kwartier (15 minuten!) hebben we samen gezocht: afdelingen geschiedenis, filosofie en literatuur. Na drie rondjes in haar eigen afdeling literatuur had ze het warempel gevonden.
Ach, het gebeurt niet enkel in de FNAC of in België… :-)
19/08/08 om 10:08
Interessante gedachte. Het zou lukken als een werk bij iedere gebruiker één en dezelfde associatie opriep. Maar niet ieders hersenen zijn ‘wired’ op dezelfde manier, dus niet iedereen associeert op dezelfde wijze. In ‘t ergste geval levert deze folxonomy zoveel verschillende tags op als er gebruikers zijn. Of meer, als er bij zijn die al eens van mening veranderen. Het verloop van tijd zou dus groter kunnen zijn dan wenselijk of hanteerbaar is. Werken die niet geraadpleegd worden, worden onzichtbaar. Ten slotte lijkt het me voor het overgeïnformeerde publiek een houvast dat ze kant en klare tags kunnen gebruiken die zijn toegekend door vakmensen op wiens expertise ze kunnen vertrouwen.