Het Groot Lexicon voor de Bibliotheekdetective zegt:
“Inlichtingen verzamelen doe je door met gepaste mensen te praten.”

Plaats: Middelburg (NL), Zeeuwse Bibliotheek

Tijd: 11 april 2007, 17u45-23u15

Informant: Edwin Mijnsbergen

Middelburg ligt een deugddoende fietstocht van Gent verwijderd.
Ondanks de tegenwind waren Smetty en ik na aankomst nog in voor een rondleiding door het bibliotheekgebouw.
Het idee om Edwin te ontmoeten dateerde van februari en dat zouden we niet zomaar laten voorbijgaan.

De eerste aanblik van de bib viel wat tegen. Had ik me laten misleiden door de romantische foto op zbdigitaal? Een beetje schemer, wat oranje lichten, een weerspiegeling in het donkerblauwe water, ja, romantiek misleidt.

Binnen was het aangenaam toeven. Als ik het interieur vergelijk met de openbare bibliotheek van Den Haag die ik enkele weken geleden bezocht, dan kon deze inrichting me meer bekoren, het was er ‘warmer’, of zo je wil, romantischer.

Wat bij bibliotheekrondleidingen opvalt, is dat je altijd begint bij het magazijn. Wordt het magazijn gezien als de trots van de bib (wat eigenlijk vreemd is) of heeft het een veeleer ruimtelijke oorzaak? We gaan van onderen naar boven en beneden ligt toevallig het magazijn.
Niet dat het niet gezien mocht worden. Een beetje magazijn heeft tegenwoordig een step en een kluis vol schatten, en die had het.

Verder toonde Edwin ons zijn hoofdbureau en vertelde hij uitgebreid over de modus operandi.
Uiteraard was ik in één corpus delicti bijzonder geïnteresseerd, het computerpark.
Dat lag er verlaten bij. Een eenzaam jongetje was (met zichzelf?) aan het gamen. Op zaterdagen, wanneer er in tegenstelling tot op woensdagavonden niet voor een pc betaald hoeft te worden, kan hij – zo zei hij – met zijn vriendjes spelen die dan ook in groten getale naar de bib afzakken.

Meer foto’s op Smetty’s Flickr

Nadat we terdege ingewijd waren in de geheimen van de Zeeuwse Bibliotheek, moest het eigenlijke kruisverhoor nog beginnen.
Het Groot Lexicon stelt:

“Als een bepaalde verdachte duchtig aan de tand gevoeld moet worden, besluit de recherche meestal tot een kruisverhoor. De verdachte wordt in een speciale kamer geplaatst, samen met één of twee rechercheurs. Deze stellen om de beurt vragen, zo snel mogelijk na elkaar.”

Zo geschiedde.
Die speciale kamer, dat was een gezellige Braai Tapperij, waar de vragen en antwoorden elkaar inderdaad in snel tempo opvolgden.

“Sommige ondervragers proberen een verdachte te laten doorslaan door hem te pijnigen met een sterke lamp, en langdurig opblijven.”

Maar Smetty en ik zijn geen beulen.
Zeker niet voor wie ons zo enthousiast ontvangt als Edwin deed.

Wie is de volgende? Onze fietsconditie verbetert zienderogen!