Het is zover. Binnenkort komt een mobiel opspoorapparaat ter mijner beschikking. Een Asus V1JP is onderweg.

Het heeft lang geduurd voor de kogel door de kerk ging.
Op een avond, toen ik in de les Photoshop nog eens aan het verzuchten was hoezeer ik een nieuwe computer nodig had, repliceerde een cursist: “Die aankoop lijkt wel een Marshall plan.” Gelijk had hij.

Mijn huidige pc is bijna zes jaar oud, stamt nog uit de tijd der Belgische franken, getuige dit document van 2 september van het jaar 2001:

Ten opzichte van mijn auto (meer dan 10 jaar) en tv (meer dan 20) is het een jong ding.

Ik heb toen trouwens een ander TFT scherm gekocht, een Philips van 36000 BEF!

Nooit heeft die pc of dat scherm me teleurgesteld, daarom zal ik ze houden, maar een recente configuratie in notebookvorm drong zich op:

• volgend schooljaar geef ik videobewerking (Premiere)
• harde schijf defragmenteert niet meer (70% fragmentatie!)
• ik wil een detectivekantoor starten in Second Life
• er blijkt ook leven buiten de vier muren van mijn bureau

Daarmee was nog lang niet beslist wélke notebook.

Je stelt een eisenpakket samen (minimum 2 GHz processor, liefst 2 GB RAM, minimum 256 MB videogeheugen, liefst 15.4 inch scherm, minimum 120 GB harde schijf, wel 5400 rpm, double layer dvd writer), je leest vergelijkende tests en je legt links en rechts je oor te luister.

Op een dag sta je dan in de winkel naar jezelf te kijken via de webcam van een MacBook Pro en denk je “waw wat knap” – waarschijnlijk een misleidend filtereffect -, je plant alvast Boot Camp te downloaden, maar dan is er toch een en ander dat je van die Mac weerhoudt (slechts twee USB poorten, lagere resolutie, prijskaartje).
Ook de MSI M677 heb ik even overwogen, in pianolak en voorzien van 120 kristallen, doch door het uiterlijk moet je heen kunnen kijken.

Dus wordt het de Asus, met Vista Business, knoei proof toetsenbord, Kensington slot en vingerafdruklezer.
Hoe zou een Commissaresse zonder kunnen?