Bij het wegwerken van de diskettes doken nog meer digitale vondsten uit het stenen tijdperk op.
Zo was er een diskette met op het klevertje ‘cookies’. Ik gaf in die tijd les over computerbeveiliging en toonde dan in Kladblok altijd een aantal cookies die ik op m’n PC ontdekt had. Er werd in de begindagen der cookies nogal veel gevoelige informatie in .txt op de harde schijf opgeslagen.
Op de diskette stonden cookies van De Standaard en Telenet waaruit open en bloot adres en andere informatie viel af te lezen.
Ook was er een cookie van een profiel/dating site. Dat was toen een vriendin een tijdje was komen logeren en m’n PC had ingepalmd. Ik had toen meteen ook haar Hotmail wachtwoord.

Een cookie van Audiogalaxy, voorheen peer-to-peer (2001):

*
cookiePassword
robijn
audiogalaxy.com/
066916812829588557291833422429515131
*

Is de tijd dat er nog onverbloemde VISA-kaartnummers in plaats van nietszeggende sessienummers in cookies werden opgeslagen voorbij?

In Vista kun je je suf zoeken naar cookies. Vanuit de Windows Verkenner kun je ze blijkbaar niet zomaar meer benaderen. Voer je een zoekactie uit, dan krijg je de boodschap C:\Users\…\cookies is niet toegankelijk. Toegang geweigerd.
Maar via Firefox, Extra, Opties, Privacy, Cookies tonen krijg je hun inhoud wel te zien.
Web 2.0 sites doen het goed. Geen van LibraryThing, LinkedIn, Flickr, BookCrossing, Twitter, Slideshare, … geeft informatie prijs.

Maar Audiogalaxy zondigt nog steeds.

Had er nog niet van gehoord, maar daar moeten ze dringend op de forums eens iets lezen over md5 hash.

Tegenwoordig bieden meer en meer bibliotheken een soort van MijnBibliotheek aan. Hoe zit het daar met wachtwoorden en/of cookies?